Zo vaak heb ik al over haar geschreven, de hoofdslagader van Amsterdam is natuurlijk de Amstel. Daar staat het stadhuis, de opera, Carré, de waanzinnig geworden Magere Brug, het Amstel hotel, prachtige grachtenpanden en gigantische kantoorflats. Vlak achter die mooie rivier lagen de grote krantenkantoren en aan haar andere zijde vind je de hippe Pijp. Natuurlijk er zijn meer centra in de hoofdstad, maar langs de Amstel vind je zoveel leven, noem het gerust de aorta van de stad die zelfs haar naam draagt. [Lees hier verder →]

Och och, dit heeft even moeten bezinken omdat het veel indruk heeft gemaakt. Dit zijn de dagen om nooit te vergeten. Donderdag een week geleden ben ik naar de cd presentatie van de Dijk geweest, in de Melkweg. Vooraf had ik al een aantal kritieken gelezen, onvertogen blij leek de muziekwereld met de nieuwe cd. De verwachtingen rezen torenhoog, ik poetste de danschoentjes nog harder, nog glimmender.

Eenmaal in de Melkweg leek het allemaal best wel gewoontjes al was ik er al lang niet meer geweest, mijn laatste bezoek was waarschijnlijk in mijn studententijd. De zaal was leeg en best klein vergeleken bij mijn verwachting. Een biertje aan de bar en dan stroomt het wel heel snel vol. Ik wil eigenlijk vooraan staan, maar nog voor de laatste slok kan dat al niet meer. [Lees hier verder →]

Vanochtend werd ik wakker in een vreemde wereld. Alles leek hetzelfde, maar was het niet. Ik liet de lieve hond lopen langs de kade die we altijd afmarcheren in de ochtend. Aan de kade liggen talloze zeilschepen. Onwennig wordt ik wakker… normaal ligt hier een saai vrachtschip, maar nu liggen hier zeilschepen, vier rijen dik. Kleurrijke vlaggen wapperen in de spanten, de ´bemanning´ slaapt, het is nog stil. Het lijkt me een uitje van InHolland, de hoge school, veel van de vlaggen hebben die naam in het vaandel. [Lees hier verder →]

Gister ben ik naar Den Haag geweest om de visa (voor China, red.) op te halen maar stom stom stom. Zoals de hele week al loop ik achter de feiten aan.

11:15 uur stap ik in de trein en ben trots dat ik ‘m gehaald heb. Natuurlijk sms ik gelijk naar K om te laten weten dat alles goed verloopt. Antwoord ze per sms hoe het wachten gaat in de rij van de ambassade? Ik denk wachten? Oh shit ik heb me een uur vergist. Ik had eigenlijk om 10:15 uur in de trein moeten zitten. Vurig hoopte ik dat de trein net iets eerder op Den Haag centraal zou aankomen. Maar dit keer reed ie op tijd. [Lees hier verder →]

M’n lijf weet niet wat het moet, aan de ene kant besterf ik het van de zenuwen en wil het trillen. Aan de andere kant gloei ik van geluk en blijdschap en het springen en wild doen. Eerst moet echter het examen goed verlopen. Dit is een sluitstuk op wat heeft bijgedragen tot een van de mooiste zomers in Amsterdam. Dat klinkt ingewikkeld, maar dat valt wel mee. Ik heb nu het gevoel dat ik uiteindelijk helemaal geworteld ben in mijn stad en daar heeft de instructie aan bijgedragen. Niet het lesgeven an sich, maar door wekelijks op de rivier te vertoeven en gezelligheid te ervaren in het zonnetje… Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik het zal uitleggen, misschien komt het later. Ik wil niet voorbarig zijn namelijk, dat geeft het gevoel ongeluk te brengen.
[Lees hier verder →]

Vandaag was een prachtig mooie dag en de Amstel speelde weer een hoofdrol, zoals al vaker in de zomer van 2008. Met m’n dubbelmaatje roeide ik in de loop van de middag de rivier op, wolken in de lucht, eigenlijk was het best koud. In de loop van onze training trok het wel helemaal open en werd het zelfs even warm, na de Rozenoord voeren we over prachtig water. Waarna we een bijna-dood ervaring moesten meemaken, een dikke speedboot trok zo hard weg! We lieten op tijd lopen en zetten ons schrap, we ontsnapten ternauwernood aan de slaggolven, waardoor we gemakkelijk hadden kunnen zinken. Nu achteraf besef ik dat het de hele dag zo zou blijven. Een geweldig genieten tegenover angstig geweld.
[Lees hier verder →]

Terwijl mijn ogen langzaam langs de façades dwalen, vraag ik me af waarover al het gedoe is geweest. Ik was er niet bij hoor, ik leefde toen nog in de hoofdstad van de provincie. Indertijd maakten de hoofdstedelingen des lands zich geweldig druk over het gedrocht dat zou verrijzen. Den Uyl was er in 1964 mee begonnen, uiteindelijk werden opera en stadhuis eind jaren tachtig in gebruik genomen. Ik ben een Amsterdammer van na die tijd en ik vind het gebouw niet lelijk. Ook niet mooi trouwens, maar wel markant. Ik sta daar voor een ingang, stoer in mijn nieuwe I Amsterdam t-shirt, te wachten op mijn echtgenote. [Lees hier verder →]

Ons neefje is voor het eerst in zijn achtjarige leven uit logeren geweest en hij had ons daarvoor uitgekozen! Dat verwarmt het hart, maar dat zorgt er ook voor dat je op een zaterdagavond een beetje bijtijds in bed ligt. Geen overbodige luxe, want voor zondagnacht staat een toertocht op het programma. Ik noem het maar even nacht, want ik heb me nog nooit op zondagochtend om negen uur in de ochtend op de vereniging hoeven melden. Een paar weken geleden hadden we met de ploeg tot een tocht besloten, zo´n beetje als voorbereiding op de IJssel Regatta die we ook in een C4x+ zullen varen. Voor mij is het meer een extra mooiste moment deze zomer, heerlijk toeren over de Amstel en haar zijslootjes. [Lees hier verder →]

Het blijft een verhaal apart, een taxi nemen in Amsterdam, ik doe het ook niet graag. Sterker, ik neem alleen een taxi als het echt moet, of omdat iemand me meeneemt. Ik loop nog liever de halve stad door, dan dat ik bij dat schorremorrie in de auto stap. Vergeeft u mij de benaming, maar het woord past wel precies in het vocabulaire dat deze kleine zelfstandigen bezigen. Vooral als ze weer eens ongevraagd een verhaal beginnen over kakkerlakken en zo. [Lees hier verder →]