Ticketmaster account verwijderen

Je hebt het vast wel gelezen, naast vele andere bedrijven is ook Ticketmaster gehackt. Als je kaartjes voor een concert koopt, dan gaat dat vaak via dit bedrijf. Je moet dan een account aanmaken, ook als je dat niet wil.

Nu blijkt dat hackers betaalgegevens hebben buit gemaakt, wat ik helemaal eigenaardig vindt. Waarom slaan ze die gegevens op? Goeie ouwe tijd, kaartje kopen bij het postkantoor, contant afrekenen en nooit meer gezeik met reclame in je bus en gehackte gegevens.

Anyways, je account verwijderen is zoals bij veel andere techbedrijven, nog geen sinecure. Hieronder de handleiding voor Ticketmaster: “Ticketmaster account verwijderen” verder lezen

Tantes die vragen…

“Kinderen die vragen, worden overgeslagen.” Er zijn talloze gezegden, ‘wijsheden’, die volwassenen gebruiken om kinderen er onder te houden. M’n va had ook zo fijne “Quod licet Iovi non licet bovi” AAARRGGHH Zodat hij altijd dingen kon doen, die wij dan niet mochten. Wat nou voorleven?! Anyhoo, het zou mooi zijn als we het eens gingen omdraaien. “Tantes die vragen…” verder lezen

Sezen Aksu

Sezen Aksu

Zangeres Sezen Aksu is dè grote diva van Turkije, al decennia lang beheerst ze de top van de Türkpop, ook Tarkan en Sertab Erener (songefestival winnares) zongen liedjes die zij schreef. Ik vind dat ze prachtig zingt, al weet ik lang niet altijd waar het over gaat. In de auto besluit ik een album van haar op te zetten om zo mijn zoon (4) kennis met haar te laten maken. “Aç kardelen aç” zingt ze met lange uithalen. “Papa,” komt het vanaf de achterbank, “waarom zingt Lady Gaga een andere taal?”

Antonov 24, mijn lieve brombeer

Antonov 24, mijn lieve brombeer
Als de bus wegrijdt van de terminal, ontwaren we op het platform drie gigantische toestellen van de US Air Force. Bijzonder toch wel. Verderop zie ik een toestelletje met props. Toen ik de vlucht ging boeken, had ik nog even bij mijn reisagent nagevraagd of Motor Sich op een bepaalde lijst voorkwam. Niet het geval, ze stuurden nog een tekstje mee. Iemand vertelde enthousiast over zijn positieve ervaringen met Motor. En de nostalgische gevoelens die hij had bij het vliegen met een Antonov. Motor Sich is het bedrijf dat Antonovs onderhoudt, dus met de technische staat van de eigen toestellen zit het wel snor, aldus de auteur.

“Antonov 24, mijn lieve brombeer” verder lezen

Hongerwinter en de Holodomor

Hongerwinter en de Holodomor
Onze stamkroeg voor de avond is Spotikach. Gezellige jonge mensen, ik denk studenten, geen gelal, maar beschaafde discussies. Vodka gaat per gram en kost een centje. Spotikach zit net als veel andere cafés in de kelder waar je minimaal drie trappen voor af moet. Ik kan me zo voorstellen dat de kelders in andere tijden dienden als schuilkelders.
Op weg naar huis zien we een jonge man met een t-shirt “Fight like an Ukrainian“. We vragen ons af wat hij daarmee bedoelt. In de loop van de geschiedenis heeft het land geen enkele oorlog kunnen voeren, simpelweg omdat het direct werd opgerold door de tegenstander. Fransen, Oostenrijkers, Polen, Italianen, Duitsers, Russen, ze liepen allemaal zo door. Iedereen weet dat Napoleon probeerde Rusland te veroveren. Heeft iemand ooit gehoord dat ie onderweg op tegenstand stuitte, laten we zeggen ter hoogte van Lviv? Nee joh. Zo’n shirt betekent: het beste ervan maken onder alweer een ander regime. Vechten voor jezelf, vechten om te overleven.

“Hongerwinter en de Holodomor” verder lezen

Mountain biken in Lviv

Mountain biken in Lviv
Op de markt huurden we twee prima mountain bikes en zetten koers naar het kasteel. Hier werd de stad ooit gesticht, de koning zette het kasteel op de hoogste heuvel in de omtrek en noemde de stad naar zijn zoon Leo. In de stad zijn bijna vijfduizend afbeeldingen van leeuwen. Op de t-shirts in de souvenirshops prijken wolven, geen logica te bekennen. Hoewel deze stad de meest toeristische is van het land, komen we hoogstens wat busladinkjes Polen tegen en verder vooral veel Oekraïners die een uitstapje maken. Met het gemiddeld inkomen is het ook beter in eigen land te blijven, zelfs Wit-Rusland is duurder.

“Mountain biken in Lviv” verder lezen

Dreamhostel & Druzi Café

Dreamhostel & Druzi Café

Tijdens onze wandeltocht in Kiev waren we in een superleuk straatje terecht gekomen, vlak achter de kabelbaan die begint bij het passagiersterminal aan de haven. Er stonden allemaal standjes met kunst. Schilderijen, houtsnijwerkjes en nog veel meer dingen die ik niet wil hebben. In de straat zit café Druzi, naast een één of ander hostel. Het bier smaakt goed en de bediening heeft een tandem op het t-shirt prijken. “Dreamhostel & Druzi Café” verder lezen

Eten in een restaurant: Lviv

Eten in een restaurant: Lviv

We koken niet maar gaan elke maaltijd uit eten. Gisteren gingen we eerst borrelen bij café Lemberg, dat is de Duitse naam voor Lviv. Als slogan had het Bierlin Lemberg. De bediening was zoals eigenlijk overal tot nu toe. Ze zijn er wel, maar ze houden er een eigen agenda op na.Het duurt sowieso allemaal heel lang, niet alles wat je besteld had, wordt geserveerd. Het menu is bovendien een wish list, lang niet alles is op voorraad. Soms wordt er iets geserveerd dat je niet had besteld, gauw opeten. Gerechten komen door elkaar en zeker niet voor beide tafelgenoten tegelijk. Nu goed, het kost allemaal nix, dus het is niet erg. “Eten in een restaurant: Lviv” verder lezen

Goed om te weten: Oekraïne

Allemaal kleine dingetjes die handig zijn om te weten als je Oekraïne gaat bezoeken.

  • Het/de Oekraïne, hele discussie, kijk maar in de wiki, maar het mooie Oekraïne is zonder lidwoord.
  • Het lichtknopje van de wc zit aan de buitenkant.
  • Warm en koud zit op de kraan vaak andersom dan bij ons.
  • Er is geen onderschijt tussen dames- en herentoiletten (echt!).

“Goed om te weten: Oekraïne” verder lezen

Wandelen in ontspannen Kiev

Wandelen in ontspannen Kiev

Onbewust had ik een beeld van Kiev en van Oekraïne dat gebaseerd was op Rusland. Maar Oekraïne is anders. In het gidsje stond een wandeling die dichtbij het appartement begon. Dus stappertjes aangedaan en de heuvel op. Automobilisten stopten als we over wilden steken, niemand liep door het rode licht. In het koffietentje hing een ongedwongen sfeer. Laptops en smartphones werden achter gelaten aan tafel als men wat ging bestellen of naar de wc moest. Plotseling moesten we terug naar het appartement, de koffer werd bezorgd. Eindelijk schone kleren. “Wandelen in ontspannen Kiev” verder lezen