Gnuif… ik ruim de keutels van mijn hond op. Gnuif… ik fiets nooit door rood, mede-Amsterdammers schrikken daar zelfs van. Gnuif… papier in de papierbak, glas in de glasbak, parkeerkaartje in auto enzovoorts… Gnuif…!!! Ik heb vannacht drie uur in de cel gezeten… omdat ik een meter of tien op de stoep fietste.
Laatst kreeg een vriend een bon omdat hij door rood fietste. Hij was boos, maar ik vond dat als je door rood fietst, neem je het risico op een bon. Dat deed ik dus ook door op de stoep te fietsen, onbewust maar toch. Na de wedstrijd tegen Kameroen bracht ik vriendin Y. naar het CS. Ik liep naar buiten en stapte op. Na een meter of twee zei een stadswacht tegen mij dat ik niet op de stoep mocht fietsen, dat ik ‘er af moest’. Lees hier verder….→
De inzending naar het Eurovisie is dit jaar gruwelijk slecht, zo slecht dat het niet eens meer lekker fout is. Argghhh….! Ik meen zelfs dat de cover van deze Duitsers heel veel beter is! En verder wil ik er dit jaar niets meer over horen.
Het kriebelt natuurlijk al weken, niet alleen vanwege de WK zelf, maar vooral ook omdat we weer naar Biergarten die Heimat willen! De afgelopen tijd hebben we steeds op de website gekeken of er al nieuws zou zijn, maar nog niets gevonden. Totdat gisteren onderstaande video gisteren geplaatst werd door Heinrich Bauerschwanz, de grote organisator van de afgelopen jaren. De grote vraag is op dit moment: Komt Biergarten die Heimat naar de Westergaskraftwerk? Post BG is natuurlijk weg, dus wat gaat het worden.
Hier in Rusland is het steeds erg apart om oog in oog met de geschiedenis te staan. In het Lenin Mausoleum was het wel heel letterlijk, daar stond ik te kijken naar het lichaam van de man die wereldgeschiedenis veranderd heeft, of in ieder geval de levens van vele vele Russen. Sowieso is het bijzonder om op het Rode Plein rond te lopen, door de poorten van het Kremlin wandelen geeft kippenvel. En dat bij minimaal 25°C. Even verderop in een kathedraal in het Kremlin ligt Ivan de Verschrikkelijke begraven, je kan de tombe bijna aanraken. Hier vanuit St. Petersburg hebben Peter de Grote en daarna Katherina de Grote de loop van de geschiedenis vorm gegeven. Bijna en passant lopen we langs hun graf. Bijna onvoorstelbaar is het, in de Zwitsers vormgegeven kerk aan de overkant van de Neva liggen voltallige Romanov geslachten begraven. Inclusief de laatsten die bij het uitbreken van de revolutie (bijna) allemaal vermoord zijn. Een klein stukje verderop in dezelfde rivier ligt Lees hier verder….→
Het raam staat open, op de achtergrond geruis en getoeter van het verkeer op de grote boulevards. Ons appartement is aan een binnenplaats achter de Tverskaya, een luttele vijf minuten lopen vanaf het Rode Plein.
Bij de overstap in Stockholm gisteren hadden we door vertraging maar een kleine twintig minuten, maar ik moest en zou natuurlijk laks kopen voor het ontbijt. Geen idee wat de Krone vandaag doet, dus maar gewoon een onsje gekocht plus een groot rond pak wasa. Mijn vrienden rekenden mij tijdens de vlucht naar Sheremetyevo voor dat ik ongeveer een geeltje had betaald aan het roze visje.
De aankomst in Moskou ging veel gemakkelijker dan ik had gedacht, er stond een lange rij bij de paspoortcontrole, maar we mochten doorschuiven naar de loketten ‘Russian passports only’. Daar kunnen ze in de VS nog iets van leren! De trein naar de stad reed weliswaar langzaam, maar was luxe en had zelfs wifi aan boord. Het was even zoeken naar de metro, gelukkig kan R. het Cyrillisch al heel behoorlijk ontcijferen zodat we zelfs in één keer de goede metro naar Tverskaya hadden gevonden.
Vandaag was Sezer voor het laatst mee met Thea van de Amsterdamse uitlaatdienst Flaporig. Hij kan sinds een paar weken niet meer goed meekomen en in overleg met Thea heb ik besloten er mee te stoppen. Met z’n strik om ging Sezer op deze ijskoude, maar zonnige dag voor het laatst in het hondenbusje vanaf IJburg richting Amsterdam Noord. Hij heeft de andere honden getrakteerd op pensstaafjes. Zwemmen in het IJ kon vandaag natuurlijk niet vanwege het ijs, maar dat was altijd wel Sezers favoriete bezigheid. En stokken halen die Thea gooide.
Ik vind het jammer dat hij niet meer mee kan, Sezer keek altijd ongelooflijk uit naar Thea. Ik denk dat zij de enige is met wie hij meeloopt zonder naar mij om te kijken… Ze is ontzettend goed met honden en met koekjes geven. Wat mij betreft heeft Thea met Flaporig de beste hondenuitlaatservice van Amsterdam. De website vind je op www.flaporig.nl.
Een nieuwsgierige Jersey op Biologische melkveehouderij Brookford Farm, Rollinsford, New Hampshire (VS). Foto door iLoveButter.
Er is een initiatief gestart om bij wijze van experiment te proberen alle biologische producten BTW-vrij te maken en dat voor een periode van tenminste 2 jaar. Bij het behalen van 40.000 handtekeningen voor een petitie met dit voorstel, moet het in de 2e kamer behandeld worden. Als tijdelijk de BTW op Eko eten wordt afgeschaft, zal de vraag daarnaar toenemen. Als het volume groter wordt, kunnen de prijzen dalen enz. In navolging op het stimuleringsbeleid in de autobranche, waarbij flinke kortingen worden gegeven op de bijtelling en de bpm van milieuvriendelijke auto’s, moet dit verzoek een simpel hamerstuk in de Tweede Kamer kunnen zijn.
Het is alweer laat. Het bioritme is nog niet helemaal op orde, oververmoeid was ik al voordat ik vertrok, maar 8 uur in de min helpt niet echt kan ik vertellen. Ik maak nog even een flesje Tsingtao (60cl en van oorsprong Duits dus goed) open en help m’n oude vader nog even met inchecken. Hij zit in Hong Kong en vliegt morgen terug naar Europa. Nu goed, ik wil toch nog snel even iets vertellen over Shanghai. De gidsjes doen er zo lyrisch over, dat het de superhippe, snelle stad van China is en zo. Nou, met respect, maar dan lijkt me de rest van China een behoorlijk duffe bedoeling. Ik bedoel, het is inderdaad wel een stad die volop in beweging is, maar zo superdeluxe is het nou ook weer niet. Singapore is gelikter, Bangkok is drukker en zelfs Fukuoka hipper om maar wat te noemen.
Behalve dat er nogal wat Chinezen hier rondlopen, zijn er nog andere dingen die er meteen aan herinneren dat ik in China ben. Censuur bijvoorbeeld. Later meer over fascinerend Shanghai!
Nu, daar ga ik dan weer. De doctrine handhaven, de doctrine dat ik dicht bij mij medewerkers wil blijven staan. In een vorige stukje over Portugal heb ik dat al eens uitgelegd. Binnen 24 uur naar mijn besluit om “te gaan”, weet ik weer hoe ik bij al mijn gewaardeerde koeriers het dagelijks leven overhoop haal.
Omdat ik wel een aantal dagen wegblijf, moest ik mijn werkzaamheden overdragen, dat kostte al de nodige tijd en moeite, maar ik vind het mooi om te zien hoe iedereen z’n beste beentje voor zet en het bedrijf overneemt. Dat roert me, ik verlaat het land met veel vertrouwen. Lees hier verder….→
Doede 
vrijdag 25 juni 2010 
02:59 
Later meer over fascinerend Shanghai!
Nababbel