Amsterdam – Freiburg

Het is al vreemd om met 80 km/h over de A2 te hobbelen, vanwege de aanhanger mogen we niet harder, maar nog vreemder is om na Goch te constateren dat ook op de Autobahn de cruisecontrole op 80 moet blijven en dat bij het inhalen misschien wat extra aandacht besteed moet worden aan Raser. Maar ach, veel valt er toch niet in te halen LKWs rijden er niet op zondag en de buitenlandse vrachtauto’s die er wel zijn halen ons in… Zo bereiken we rond lunchtijd ten zuiden van Mannheim, het prachtige dorp Schwetzingen, waar een gezellige zondagse drukte heerst. We hebben er met Wout en Pia afgesproken voor een kopje koffie en het zuidelijkste en laatste afscheid van die dag. Na de koffie gaan de twee voorop om ons terug naar de A5 te loodsen, het is waarschijnlijk de eerste en laatste keer dat Wout het in zijn dikke Audi het op de Autobahn bij 80 km/h houdt. Bij het Autobahnkreuz worden Wout en Pia al snel een stipje in de verte, richting het oosten, wij slaan rechtsaf richting Basel.

Als de avond valt zijn we in de buurt van Freiburg waar we in een nostalgisch, berghutachtig hotel (Schwär’s Hotel Löwen, Freiburg, red.) de nacht doorbrengen. Vooraf waren we een beetje bezorgd dat de hotels moeilijk zouden doen over Sezer, bij dit hotel lieten we hem dus eerst even in de auto. Aan de receptie vroeg ik of een klein hondje een probleem was. Dat was kein Problem en de man zag er de humor wel van in toen ik even later met onze Duitse Herder op de proppen kwam. Wie hem kent weet dat Sezer in cafés en restaurants wel eens heel druk kan doen, vooral als een van ons naar het toilet gaat, zet hij een luide keel op. Tijdens de reis niets van dit al, tot mijn grote tevredenheid had ik een zeer wel opgevoede hond bij me, die bij het eten direct onder tafel kroop en zich dan niet meer liet zien, behalve natuurlijk als hem Schinken und Bratwurstchen toegeschoven werden. Na een heerlijk glaasje Weizen en een wandelingetje door de wijk zijn we vroeg gaan slapen.