Doede 
vrijdag 30 maart 2007 
14:38 
Aan bepaalde lieden heb ik een zo grote pesthekel gekregen, dat ik er maar eens over ga schrijven. Veel Amsterdammers, met name de fietsende, maar ook die in auto’s, ergeren zich groen en geel aan de toeristen in de stad en steken dat niet onder stoelen of banken. Met chagrijnige gezichten rijden ze op hun fietsjes door de stad, overdreven driftig bellend naar alles wat op hun pad komt. En ja, dat zijn meestal toeristen, veelal uit het buitenland, maar voor het gemak schaar ik de provincialen er ook maar even onder. De buitenlandse toeristen weten, terecht, het trottoir vaak niet van het fietspad te onderscheiden en begaan een gevaarlijke fout: ze lopen op het fietspad. De chagrijnige Amsterdammer op z’n fietsie schrikt er niet voor terug om met hoge snelheid en een flinke duw die fout te corrigeren. Of op z’n minst door flink te bellen en luid te schelden te wijzen op de vermeende stomheid van de toerist. Sukkels, petieterig klootjesvolk vind ik dat soort fietsers, gewoon te zielig voor woorden. Ja, lieve lezertjes, dit zit me hoog hoor.
In plaats van zo kinderachtig doen zouden we trots moeten zijn dat al die toeristen hier heen komen. Ze hebben niet gekozen voor Berlin, Barcelona of Budapest, niet voor London, Paris of Wien, nee, ze lopen hier in Amsterdam. Om zich te vergapen aan al dat moois, en ja, dan let je wel eens niet zo goed op 
Nee, serieus, elk jaar komen er meer toeristen naar Amsterdam, geen bed meer te krijgen in het hoog-seizoen, zelfs niet met het nieuwe Mövenpick en het Grand Amrâth (Scheepvaarthuis) blijft het vol in de stad. Geweldig toch! Zoveel mensen te gast, bij ons! Die Welt zu Gast bei Freunden geldt hier toch ook gewoon, toch? En het mooie eraan is dat ze ook nog eens heel veel centjes bij ons uitgeven. En ga me niet vertellen dat het onbeschofte gedrag van de Amsterdamse fietsers onderdeel is van de couleur locale! Zoek op internet maar eens op de woorden amsterdam dangerous bikes, je zult versteld staan wat toeristen in onze hoofdstad allemaal overkomt. Een jaar of tien geleden schreef een Amerikaan op zijn website: When walking around Amsterdam, you might hear a lovely tsjing-tsjing behind you This is the signal that you are about to die…
Loading ...
I do not unterstand everything, but despite the fact that Amsterdammers take their fietspads serious it is not nearly as bad as you make it appear here. I have been to Amsterdam once every two weeks or so since last August and I felt fairly secure once you get the hang of it. And it is a mooi staad! If all works out well, I will be back in May!
Haha! Ik ben dat ook wel eens tegengekomen in een verslag van een Amsterdam-trip ja, naast de steile trappen en de levensgevaarlijke (vooral in combinatie met drugs) kanalen.
Misschien kunnen ze er mee adverteren, “Come to Amsterdam to live on the edge!”
Doede, ik weet precies wat je bedoelt. Ik vind het ook walgelijk zulke mensen. Ik heb medelijden met toeristen die bijna een hartaanval krijgen als ik naar ze bel. Maar het ergste zijn de fietsers die het lef hebben om te bellen als je het zebrapad oversteekt. Ik ben voor de V&D wel eens aangereden door een vrouw, terwijl ik overstak. De auto’s waren gestopt, dus ik dacht dat het wel veilig was.
Sinds een paar weken word ik als ik rond rij op mijn fiets van alle kanten afgesneden. Mensen halen mij bijvoorbeeld in in de bocht en gaan vervolgens de andere kant uit. In plaats dat ze sorry zeggen, kijken ze mij geïriteerd aan!!! Vandaag wilde ik oversteken bij het stoplicht en reed er een brommer bijna tegen mij aan. Het scheelde werkelijk een haar!! Hij reed door rood en lachte me uit. Ik vroeg me af waar deze agressieve fietsers en brommers ineens vandaan komen. Komt het doordat ik nu tijdens de spitsuren rondrij in Amsterdam? Is iedereen aan vakantie toe?
Maar toen ik bijna thuis was, begon het me te dagen. Ik kwam namelijk een vriend van mij tegen die verbaasd vroeg waarom ik op een ‘Yellow bike’ fietste. Sinds een paar weken heb ik dus een nieuwe gele fiets…..
[...] of zoiets. Het moet afgelopen zijn met de hufterigheid, kort gezegd. Ik schreef al eerder over Amsterdamse sukkels op de fiets en blijkbaar heeft het geholpen, want nu is er de campagne Welcome. Gericht op het verbeteren en [...]
[...] Deze post is afkomstig uit een post van Doede’s Journal over slecht gedrag van sommige fietsers in Amsterdam. [...]
[...] heen staan te gapen in Amsterdam. Ik zie ze nu denken: Wat een troep, wat een smerigheid, wat een onbehouwen rouwdouwers… Pardon, [...]
[...] scheurde, andere keren wordt je naar de gallemiezen gesnerptoetert door een snorsnertfiets of er duikelt weer een domme toerist voor je neus op…! Levensgevaarlijk. Nevertheless, we can’t all live in Amsterdam, and the [...]
ook mijn sentiment, Doede, maar ik moet wel zeggen dat het relaas van veel toeristen (en op hun blogs) op het hysterische af is…’Oh my God, I thought I was going to die!’ is zo hyperbolisch dat het zijn betekenis verloren heeft. Bij mij in ieder geval wel. Begrijpelijk, tuurlijk, voor hen is het net of ze op een nieuwe planeet geland zijn en alles wat niet direct in hun wereldbeeld past (ergo: ze kunnen hun perceptie van het concept ‘fietsen in de stad’ niet loslaten). Ik neem het tot bepaalde hoogte serieus. Ik ben iemand die accepteert dat bezoekers moeten wennen aan onze infrastructuur, maar als je een paar uur, zelfs dagen hier rondloopt moet het toch ongeveer wel duidelijk zijn. Desalniettemin, je hebt gelijk, de gemiddelde A-naar-B fietsende Amsterdammer mag zich wel eens wat subtieler gedragen.
big smile en groet,
Marc