Het is zo’n dooddoener, Nomen est omen, leuk om grapjes mee te maken. Toch kwam een mooiste moment als echt pratijkvoorbeeld voorbij. Het leuke was natuurlijk de naam, maar ik denk dat veel dieper en belangrijker iets anders hier werd blootgelegd. Ik kan dat niet goed uitleggen, ik weet dat er filosofen en mooipraters zijn die er hele theorieën aan wijden. Ik niet. Ik ga het even uitleggen op z’n Jan Boerenfluitjes, zoals mijn economieleraar altijd zei.
Als je iets heel graag wil, nee sterker, als je iets vurig wenst, echt heel erg graag wilt, dan lukt het! Een heel klein voorbeeld, wanneer we naar huis rijden spreekt m’n lief bezwerende wensen uit dat er een parkeerplaats in de buurt van het huis zal zijn. Ik durf te zweren dat het werkt! Het gaat natuurlijk om de grotere wensen, wanneer je daar vuur aan geeft, dan zal het je ook lukken. Dat heeft niets te maken met bovennatuurlijke krachten, maar met je eigen wil. Hoewel…
Vriendin en ik fietsten de polder in, gewoon de grote ronde wilde ze fietsen. Langs het huis van de familie Goudstikker? Ja daar gingen we langs. Ik schertste dat het wel mooi is als je knetterrijk wordt terwijl je al goud in je naam hebt. Ze vroeg zich af of ze dan ook een paard zou krijgen, haar achternaam herbergt de benaming van een paard. Ik lachte hard, zoals ik alleen om haar kan lachen, “nee joh”, grapte ik, “jij wordt een paard”. Serieuzer, ze heeft vroeger altijd een paard gehad, met haar zus, en ze is gek van dieren, dus ze wil wel echt zoiets.
Verderop, we stonden langs de weg, mevrouw moest weer zo nodig koeien lokken, in de verte bogen twee paarden en één berijder de dijk af, kwamen in onze richting. De koeien waren snel vergeten, “Doede er komen IJslanders aan”. Berijdster, met sigaret in de hand, en mijn vriendin raakten aan de praat. Aan het einde van het gesprek liet de mevrouw op het paard merken dat ze mijn vriendin graag als bijrijdster wilde hebben. Telefoonnummers waren snel uitgewisseld. Toen de paarden doorreden viel haar mond open, maar mijne ook. Het was nog niet zo lang geleden dat de vurige wens was geuit.
Kijk aan, toch mooi weer toegevoegd aan de mooiste momenten!
Foto Andy Piper waarvoor veel dank!


(1 stem(en), gemiddelde waardering van 4 sterren)

Al 3 reacties, reageer nu ook! ↓
1 margre // 31 Jul 2008 om 10:56
Ik ga het ook eens proberen , ik heb namelijk één vurige wens. Zou die dan ook zo snel in vervulling gaan, ja misschien eens, ik zal maar niet zeggen wanneer.
2 Doede // 31 Jul 2008 om 10:58
Jawel, gewoon heel concreet wensen en er helemaal achter gaan staan, met alles wat je hebt. Als het niet zo uitkomt zoals je wilt of wanneer je wilt, dan stel je het bij. Maar blijven wensen, blijven willen! Dan ben je snel weer beter mam!
3 Susanne Knol // 6 Aug 2008 om 15:12
Doedie,
Morgen middag fiets ik alleen door onze geliefde Midden Polder. Op zoek naar depressieve schapen (jaahhh…zo zag hij er echt uit), moeder futen die hun jong kwijt zijn of een verdwaalde ijsland pony. Ik beloof netjes op de paden te blijven en ik doe de groeten aan alle zwanen. En dat zijn er veel…dat weet jij ook.
Veel Plezier in Duitsland!
dikke zoen SMAKKK ook voor Ize
susie
Schrijf een reactie