Het is toch altijd weer een genot om in Duitsland te zijn. Snelwegen doen er hun naam nog eer aan, automobilisten gunnen elkaar bovendien de ruimte. In de horeca serveert men met een beleefd knikje en komt bovendien vragen of alles naar wens is. Wanneer je iemand iets vraagt, krijg je uitgebreid antwoord of zelfs meteen hulp aangeboden. Niet alleen op het platteland, maar ook in de grote steden.

Goede vriend W trad afgelopen weekeinde in het huwelijk dus togen we naar Beieren. We reden eerst naar Bonn waar we zouden overnachten, om het leuk te houden voor het Eendje hadden we de rit in tweeën verdeeld. Bonn is een rare stad, maar misschien lette ik er teveel op, na de grote Umzug is er een grote leegte achtergebleven. Teveel horeca, veel leegstand, weinig mensen en al bijna geen toeristen. Toch vonden we een heel gezellig pleintje waar de grote glazen Riesling prima smaakten.

De volgende ochtend had het wegwijscomputertje de linksrheinisch route voor ons bedacht, wat uitstekend uitkwam omdat overal een Geschwindigkeitsbeschränkung van 130 km per uur geldt. Geen zorgen dus voor Raser bij het inhalen, een geruststellend gevoel. Aan het einde van de middag streken we neer in de weilanden rond Neuburg an der Donau, waar het bruidspaar voor ons een gasthof bedacht had.

’s Avonds verkenden we alvast het terrein binnen de slotmuren, wat de volgende dag het toneel voor de bruiloft zou vormen. Prachtige kleine straatjes met klinkertjes, op een terras aan de Karlplatz bracht een vrouw in traditioneel Beierse kleding ons een prachtig Weizenbier, lokaal gebrouwen natuurlijk. Bij de Italiaan, in een heel oude kelder aten we heerlijk en praatten tot diep in de nacht. Eenmaal weer buiten bleken de klinkertjes toch wat moeilijk beloopbaar en lieten we ons in een taxi terug naar de weilanden zoeven. Het tarief bleef trouwens onder het instaptarief in Amsterdam.

De bruiloft was prachtig, in Rathaus en slotkapel, de zon scheen op de burcht, bij een glas sekt in de slottuin werden tientallen ballonnen met wensen opgelaten. Ik had niets meer te wensen, ik keek, mijn geliefde dicht tegen me aan, dromerig over het Beierse land waar de Donau loom stroomde. De avond was mooi en lang, vol met dans en lach. Diep in de nacht zochten we ons Bauernhof weer op.