Vanochtend werd ik wakker in een vreemde wereld. Alles leek hetzelfde, maar was het niet. Ik liet de lieve hond lopen langs de kade die we altijd afmarcheren in de ochtend. Aan de kade liggen talloze zeilschepen. Onwennig wordt ik wakker… normaal ligt hier een saai vrachtschip, maar nu liggen hier zeilschepen, vier rijen dik. Kleurrijke vlaggen wapperen in de spanten, de ´bemanning´ slaapt, het is nog stil. Het lijkt me een uitje van InHolland, de hoge school, veel van de vlaggen hebben die naam in het vaandel.Verderop enorme bedrijvigheid op mijn eiland waar bijna nooit wat gebeurt, heftrucs scheuren mijn hond en mij van de spreekwoordelijke sokken. Het is echt heel vroeg in de ochtend, maar de Uitmarkt is al bijna en de podia worden opgebouwd! Ik proef de sfeer van de stad, heel even bij mij, op mijn eiland. Vergist u niet, het is eigenlijk best saai in het oostelijk havengebied, maar zo´n evenement brengt wel Schwung in het leven. Verderop bulderen de zeelieden van Stubnitz uit Rostock hun bevelen naar elkaar bij het aanmeren van hun schip. Ik neurie zacht wakker in een vreemde wereld, wat gebeurt hier allemaal…

De vaste lezer merkt het al, veel citaten van De Dijk, van Huub. Dat is niet zomaar, ik heb eindelijk weer eens de stoute dansschoenen aangetrokken, ik ga vanavond naar de presentatie van de nieuwe cd Brussel. Ik ben zo ongelooflijk benieuwd! Eigenlijk was de Blauwe Schuit het laatste echte album met veel nieuw! Ik heb er erg veel zin in want we gaan dansen, dansen, dansen, dansen, dansen, dansen…!

Foto van de opbouw op het Java eiland, de Stubnitz op de voorgrond.