Op 14 september verschenen twee ploegen van RIC aan de start van de IJsselregatta, een wedstrijd over 18 km stroomafwaarts van Zutphen naar Deventer. Ho-Jung, Jeanne, Maartje, Roel en stuurvrouw Geertje gingen als mixploeg in Meneer vAart. Chantal (stuurvrouw), Doede, Remo, Stijn en ik voeren in de Krasse Knarren. We werden vriendelijk ontvangen op Isala. De boten moesten van de IJsseldijk af naar de uiterwaarde. Daar konden we opriggeren en de riggers tapen om golfinslag te voorkomen. De mixboot van RIC werd high-tech uitgemonsterd met een display voor de slag, GPS en andere snufjes. We hadden van Roel niet anders verwacht. Maar we schrokken toen Meneer vAart voorzien werd van twee reserveriemen. Die hadden wij niet.
De organisatie had ons reglementair een zwemvest voor de stuur, een lenspomp of hoosblik, een lijn van minstens twee meter voorgeschreven, ons bang gemaakt voor “scherpe” golven waar je beslist haaks op moest sturen omdat ze naar binnen slaan en formeel verklaard geen enkele aansprakelijkheid te aanvaarden voor calamiteiten. Dat incasseerden we zonder morren. Maar hadden we over het hoofd gezien dat er riemen zouden kunnen breken? Opgelucht haalden we adem toen we hoorden dat de mixploeg per abuis 10 riemen had meegenomen.

We werden nog aangehouden door een oude heer die vond dat ons tenue op dat van RIC leek. “Meneer, dit is RIC.” Meneer begint te stralen. Hij was in 1941 bij RIC gaan roeien. “RIC, welkom aan de IJssel”.

De opkomst is groot. De Krasse Knarren en Meneer vAart zijn helemaal thuis als je ziet wie er zo al meeroeien: Lentemannen, Hippobabes, Twentse Knollen, Hypochonders, Salland Secrets, Zondagsroeiers, de Beukers, Te Laat, Parels, Sixpack & Co en niet te vergeten Les Françaises.

De 73 boten werden te water gelaten op een zanderige, schuin aflopende oever. Het bescheiden vlot van Isala was daarvoor niet geschikt. Op zijn Vikings moesten we door het water wadend de boot instappen die parallel aan de kant lag. Starten met natte voeten kan ook.

Met tussenpozen van 15 seconden werd er – vliegend – gestart. De wedstrijd was spannend. Er staat een flinke stroom op de IJssel, de beroepsvaart gaat gewoon door en zo breed is die rivier niet. De stuur moet rekening houden met de voorrang van veerponten en andere beroepsvaart en net als op de Amstel zorgen
speedboten voor flinke golfslag. We bleven de golven de baas en met vaardig sturen van onze stuurvrouw profiteerden we van de stroom in de buitenbocht. En als het mogelijk was manoeuvreerde Chantal koelbloedig de boot naar het midden van de rivier of zelfs richting bakboordwal, als daar meer stroom stond.

Je ziet de boten die later gestart zijn en die mogen niet dichter bij komen. Het lukte ze voor te blijven, op een gladde vier (maar die mocht sneller) en een H C4 van de Zwolsche na; de laatste werd uiteindelijk in het overall klassement eerste. We haalden heel wat boten in die vóór ons gestart waren en die ons na het passeren niet bij konden houden. Dat gaf veel inspiratie.

Doede had de mijlpalen van de Amstel virtueel geplaatst in de IJssel. En zo hoorden we voortdurend dat we bijna bij Ouderkerk waren en de Naald, het Kalfje, de Rozenoordbrug etc. passeerden. Dat maakte het mogelijk om de krachten beter te verdelen. Alleen hadden we wat last van het Ouderkerk-effect, geconditioneerd als we zijn op de gebruikelijke pauze daar, met teamoverleg, een toespraak van de coach, drinken en rekoefeningen. Om halverwege Zutphen en Deventer hieraan tegemoet te komen stond Doede ons toe enkele minuten wat rustiger en iets onder baantempo te roeien en daarna ging de zweep er weer over.

We naderen Deventer. Toeschouwers juichen vanaf de kade. We passeren het historisch centrum van Deventer, heel fraai vanaf het water, maar er is geen tijd voor sightseeing. We zijn er nog niet. We moeten nog onder de spoorbrug door en dan nog een stukje verder naar de finish bij Daventria. Dankzij het Ouderkerk-effect hebben we nog wat reserve voor een sprint en daar is de finish.

We zijn tevreden over het resultaat: met een tijd van 1 uur en 2,5 minuut zijn we tweede in een veld van zestien ploegen in de categorie H C4 en veertiende in het overall klassement. Slechts een minuutje langzamer dan de sterke mixploeg van RIC die – mooie prestatie - vierde wordt in het overall klassement. De hartelijke ontvangst door Daventria, met Chinees buffet en muziek, zorgt voor een mooie afsluiting.

Oorspronkelijk verschenen in de Dolpen van oktober 2008. Foto Bas Boer.

Add: We halen ook nog de ‘voorpagina’ van de Stentor, we staan onderaan op de foto.