Sezer op de foto

M’n broer stuurde me vandaag wat foto’s van Sezer, hieronder een paar. Het is het begin van afscheid nemen van deze lieve hond, hij gaat met de dag achteruit. Ik zal er geen doekjes om winden, als hij het nog twee, drie weken volhoudt is het lang. Gisteren viel hij uit de bakfiets, hij kan niet meer goed blijven staan. Elke ochtend zwabbert hij meer en opstaan wordt steeds moeilijker. Als ik hem verdrietig aankijk slaakt hij een lange gaap, want hij snapt niet goed waar het over gaat. Hij is nog steeds de malle gap met grote oren die gewoon wil spelen, zoals op de eerste foto.