Doede 
woensdag 17 juni 2009 
20:15 
Gisteren waren we aan het spelen met Sezer in het park, om de tijd te doden want ik verwachtte een telefoontje. Sezer is nog steeds dolenthousiast met de bal en rent zich rot. Daarbij slungelen z’n achterpoten wel wat achter hem aan, maar hij doet alsof er niets aan de hand is en zet gewoon een sprint in. Hij struikelde wel flink, gleed onderuit en ik beet op m’n lip. Het komt dichterbij, dat moment van afscheid nemen. Langzamerhand komt het dichterbij. Vlak daarna kwam het verlossende telefoontje, ik was oom geworden van een stoer neefie. Het leven is mooi, in al z’n gedaantes.
Loading ...
Ik denk dat ze leuk met elkaar zouden kunnen spelen.De schatten!
Ja leuk! Dan gooit Benny een tennisbal weg, een centimeter of 10 verderop en dan rent Sezer er achteraan
Hej lieve oom, Hij wordt vast een fantastische koerier! Liefs Tante Sanne
Lieve Broer en oom Doede,
Zit ik hier met de pasgeboren kleine, lees ik over Sezer. In mijn ene oog tranen van geluk en in mijn andere van verdriet. Ik zal alvast oefenen met de tennisbal, want dan kan hij misschien binnenkort 20 cm gooien.
Hele dikke kus!!
Lotte
Verdriet en vreugde gaan helaas vaak hand in hand. Take care!!