Artis & de Rookvrije Generatie

Artis & de Rookvrije Generatie

Toen ik vijf jaar geleden voor het eerst sinds 20 jaar weer in Artis kwam, was ik met stomheid geslagen. Hier mocht men nog gewoon roken. Bioscopen,  vliegtuigen (1996), werkplek (2004), cafés (2008), overal was het al verboden, maar in Artis van 2013…

Stomverbaasd was ik ook over de voortvarendheid waarmee Artis veranderde, ten gunste van de dieren. Niet alleen de dieren hier, maar Artis heeft een flinke vinger in de pap bij overlevingsprogramma’s over de hele wereld. De dierentuin had afscheid genomen van heel wat, iconische, dieren, om zo meer ruimte te geven aan de dieren die er nog wel zijn.

Prachtig om te zien dat de roofdierhokken die mijn hart deden huilen, allemaal doorgebroken waren en nog ruimte gaven aan slechts één kat. De ijsberen (echt die waren er) hadden hun ruimte gegeven aan de panda’s (van die mini’s). De wolven heersen in een dubbel verblijf met eigen tunnel. Meestal hebben de bezoekers een tunnel, maar hier gaat de wolf dus voor. De gieren vliegen lekker rond in een hok zo groot als ooit alle hokken bij elkaar en worden als ze groot zijn uitgezet in Italië. Zo ken ik Rembrandt Sutorius!

Prachtig allemaal, maar hoe kan je zooooo ontzettend achterlopen met je rookbeleid. Acht je de haalbaarheid te klein? Wat denk je eigenlijk, Natura Artis Magistra? Wat denk je van de kinderen die je zo graag de natuur wil tonen, de dieren. De dieren die je zo graag wil beschermen, en de kinderen?

Maar, #braking, sinds een tijdje heeft Artis-horeca uitbater Vermaat Groep verbodsbordjes op de tafels geplakt: roken verboden en dan zo’n pictogram van een siga met een streep er doorheen. Je kan het de horeaca-boer moeilijk aanwrijven, maar dit is de stomste aanpak die er is. Zo deed men dat in de jaren vijftig van de vorige eeuw.

Als je een plaatje laat zien met een streep erdoor, blijft alleen het plaatje in je brein achter, niet de streep. Beeld werkt, wil ik maar zeggen! Dus, beter laten zien wat wel mag. De U met streep (keerverbod) werd vervangen door een pijl rechtdoor. De logo’s van social media met streep werden vervangen door de campagne MONO. De siga met streep erdoor werd vervangen door het vinkje: Rookvrije generatie (blauw bord). De ouder die aan een tafeltje van Vermaat gaat zitten, krijgt trek om er eentje op te steken bij het zien van het verbod, ook al was dat niet het plan.

Om bij beeld te blijven. Het gaat niet om meeroken van kinderen, helemaal niet. Zeker niet in de buitenlucht van Artis, zullen velen betogen. D66-raadslid Alexander Hammelburg denkt wel dat dit de hoofdreden van een verbod moet zijn, maar dat is het niet. Het gaat wel om het beeld dat volwassenen geven aan kinderen, aan mijn kind! Het idee dat roken prima is, zelfs met je eigen kinderen erbij (niet nu klikken, strax lezen).

Het gaat niet om de rook, het gaat om hoe volwassenen voorleven (=beeld) en dat blijft voor altijd bij. Tijdens een Zoomeravondconcert zaten twee jonge vrouwen naast ons te roken. Prins B ging vragen of ze daarmee wilden ophouden, ze lachten hem vierkant uit. Het veld zat vol kinderen. Geef de ouders een handvat, verbied roken in Artis, ook die suffe stoompijpjes (e-sigaret, red. RvR). En al helemaal bij de poort waar alle kinderen langs moeten.

Laat Artis en vooral Vermaat, nou niet het wiel zelf gaan uitvinden, sluit aan bij de campagne Rookvrije Generatie.

NB: Sinds 2017 (!!!) geldt een rookverbod in de wachtrijen van pretparken, niet te verwarren met dierentuinen. Dus die doen er wel een ietsiepietsie klein beetje mee.

NB: Directeur heeft aangekondigd dat Artis vanaf 2020 rookvrij zal zijn. Hij wil het verbod gefaseerd invoeren, zo ken ik Rembrandt Sutorius ook wel weer. Ik zou wellicht niet zo’n goede directeur zijn. Ik had per direct een rookverbod afgekondigd bij aantreden met als reden: Artis loopt enorm voor wat betreft dierenwelzijn, en enorm achter met kinderwelzijn.

Supporteren bij de Dam tot Damloop 2018

Supporteren bij de Dam tot Damloop 2018

Ondanks m’n spiksplinternieuwe North Face jas ben ik doorweekt. M’n regenbroek van de Marine heeft het goed gehouden, net als m’n Meindls. Prins B is droog gebleven in z’n Ducksday, z’n sokken zijn een beetje vochtig in zijn oudere Meindls. We hebben gesupportert bij mama, ze heeft de 10 mijl in de regen afgelegd. We hebben haar op zeven plekken toegejuicht. Iedereen is moe. Of althans… Vanaf de achterbank klinkt het monter: “Pap, dit jaar was voor de meisjes, volgend jaar is voor de jongens. Dan moet jij rennen.”

Amsterdammer

Amsterdammer

Voor de kleine Prins B is het af en toe wat verwarrend deze zomervakantie. Met mama pakte hij de trein naar Hamburg, in Duitsland. Vanaf daar de trein op de pont naar Kopenhagen, in Denemarken. Met de auto over de Øresundbron naar Zweden. Dan kom ik met de hond en na ons verblijf in Zweden rijden we terug, Denemarken, Duitsland, Nederland, België, Frankrijk. Bij terugkomst plakken we er een lang festival weekend aan vast. Op Vlieland, in Friesland. Prins B ziet door de landen de eilanden niet meer. Vlieland is een ander land, dat staat vast. Het heet niet Nederland, maar Vlieland. Bovendien moet je op de pont om er te komen, net als Scandinavië. Duh.

We leggen geduldig uit. Nederland bestaat uit provincies, Friesland is daar één van. Al willen ze je hier anders doen geloven met een andere taal en zo. Het lijkt er op dat hij het begrijpt.

Op de pont terug naar huis, vertelt hij aan wie het horen wil naar welke bands ie allemaal is geweest, dat ie Typhoon een hand hand heeft gegeven en Rico & Sticks. Dan komt hij naar mij en spreekt de gouden woorden: “Papa, als we weer in Nederland zijn, dan wil ik op m’n gitaar spelen”. Iedereen op het dek gniffelt. Mama legt uit, we zijn in Nederland, Vlieland hoort ook bij Nederland. Dan volgt de uitsmijter: “Oh…. zucht, met Nederland bedoel ik natuurlijk AMSTERDAM!”. Heerlijk toch, pas vijf jaar oud en nu al lekker arrogant 020 🙂

Geef je kind een smartphone!

Geef je kind een smartphone!

Ik ken nauwelijks jonge kinderen met een smartphone. Wel kinderen ouder dan 10, of 12 jaar, die mogen van hun ouders dan eindelijk een gsm. Ouders zouden sowieso eens wat minder NEE moeten zeggen. Hanteer de 2xNEE=JA regel: 1) is het levensbedreigend? Nee. 2) valt ie iemand anders lastig? Nee. Dan mag het. Probeer maar eens een dagje, werkt geweldig. Maar goed, dat terzijde.

Mijn kleine Prins B heeft een mobiel vanaf toen hij 1,5 jaar oud was ongeveer. Waarom? Hieronder de overwegingen.

  • Mama en papa gingen scheiden en ik wilde dat hij, zonder te vragen, z’n ouders zou kunnen bellen of appen. Dus als hij bij mij is, z’n mama bellen zonder dat hij mijn gsm hoeft te vragen. Dus zonder impliciete toestemming.
  • In Artis of grote winkels en zo kan ik met Find my phone kijken waar hij uithangt, mocht ik ‘m kwijtraken. Ik ben ‘m in Artis twee keer kwijt geweest. De eerste keer kon hij nog niet zelf z’n rugzak afdoen, daarin zit z’n Galaxy S4. Ik vond ‘m huilend aan de hand van andere ouders terug (met find my phone). Ik vroeg waarom hij huilde. “Ik heb gevraagd of ze m’n gsm willen pakken, maar ze doen het niet.” De lieve mensen hadden er gewoon geen snars van begrepen. Een jaar later was ik ‘m weer kwijt, toen kon hij wel zelf z’n rugzak afdoen en belde hij me: “Papa, ik ben bij de Cheeta speeltuin, waar ben jij?”. Super chill.
  • Hij kan lekker spelletjes doen en youtuben op z’n eigen gsm en dus niet op de mijne. Zo zit ie ook niet (per ongeluk) mensen in mijn contactenlijst te bellen of te appen. Bovendien, mijn smartphone is veel te duur voor kleuterhandjes.
  • Hij kan met oma’s, opa’s, tantes, ooms appen / videobellen / bellen wanneer ie wil. “Oma, we rijden nu op de Pont l’Évêque-brug”  (Pont de Normandie).
  • “Maar dan zit ie de heeeeeeele dag op z’n gsm!!!! En dat mag niet, schermpjestijd!!!!” hoor ik ouders dan roepen. Ik denk dan, eerst zelf het goede voorbeeld geven, want de meeste ouders zitten de hele dag op hun gsm (=voorleven). Maar goed, ik was ook benieuwd hoe dat zou gaan. Hij doet af en toe een spelletje, of drie en dat was het. Soms drie keer in de week, soms helemaal niet. Met ‘schermpjestijdregels’ maak je een gsm alleen maar interessanter, denk ik. B’s gsm is onderdeel van z’n totale speelgoedarsenaal. Veel vaker bouwt hij een robot met de schroefmachine of snijdt ie stokjes met z’n nieuwe Opinel.
  • Z’n abonnement kost 7 Euro per maand, dus dat is het geld niet. Als we lange ritten maken, zet ik m’n hotspot aan zodat hij rustig z’n gang kan gaan, want hij heeft maar 500 Mb data of zo.
  • Elke keer als hij niet bij mij is en de B-ringtone gaat bij mij, maakt m’n hart weer een sprongetje.

Benieuwd naar jullie reacties!!!

Meer over voorleven bij de Pratijkvader!

Niet boos, teleurgesteld

De vakantie is wel echt voorbij, wij waren pas de laatste dag terug. Het was heel fijn, terugkomen was een teleurstelling. Nog geen pepernoten bij de ap en de discussie in de verste verte niet te bekennen. Wat is er mis met onze tradities… Pieter Derks kan het goed verwoorden, maar dat is dus een tijd terug. Hopelijk begint de discussie gauw weer. Trouwens, dooddoenerwoordjes, daar zijn er veel van in discussies… Keertje lijstje maken.

Ticketmaster account verwijderen

Je hebt het vast wel gelezen, naast vele andere bedrijven is ook Ticketmaster gehackt. Als je kaartjes voor een concert koopt, dan gaat dat vaak via dit bedrijf. Je moet dan een account aanmaken, ook als je dat niet wil.

Nu blijkt dat hackers betaalgegevens hebben buit gemaakt, wat ik helemaal eigenaardig vindt. Waarom slaan ze die gegevens op? Goeie ouwe tijd, kaartje kopen bij het postkantoor, contant afrekenen en nooit meer gezeik met reclame in je bus en gehackte gegevens.

Anyways, je account verwijderen is zoals bij veel andere techbedrijven, nog geen sinecure. Hieronder de handleiding voor Ticketmaster: “Ticketmaster account verwijderen” verder lezen

Tantes die vragen…

“Kinderen die vragen, worden overgeslagen.” Er zijn talloze gezegden, ‘wijsheden’, die volwassenen gebruiken om kinderen er onder te houden. M’n va had ook zo fijne “Quod licet Iovi non licet bovi” AAARRGGHH Zodat hij altijd dingen kon doen, die wij dan niet mochten. Wat nou voorleven?! Anyhoo, het zou mooi zijn als we het eens gingen omdraaien. “Tantes die vragen…” verder lezen

Sezen Aksu

Sezen Aksu

Zangeres Sezen Aksu is dè grote diva van Turkije, al decennia lang beheerst ze de top van de Türkpop, ook Tarkan en Sertab Erener (songefestival winnares) zongen liedjes die zij schreef. Ik vind dat ze prachtig zingt, al weet ik lang niet altijd waar het over gaat. In de auto besluit ik een album van haar op te zetten om zo mijn zoon (4) kennis met haar te laten maken. “Aç kardelen aç” zingt ze met lange uithalen. “Papa,” komt het vanaf de achterbank, “waarom zingt Lady Gaga een andere taal?”