Amsterdammer

Amsterdammer

Voor de kleine Prins B is het af en toe wat verwarrend deze zomervakantie. Met mama pakte hij de trein naar Hamburg, in Duitsland. Vanaf daar de trein op de pont naar Kopenhagen, in Denemarken. Met de auto over de Øresundbron naar Zweden. Dan kom ik met de hond en na ons verblijf in Zweden rijden we terug, Denemarken, Duitsland, Nederland, België, Frankrijk. Bij terugkomst plakken we er een lang festival weekend aan vast. Op Vlieland, in Friesland. Prins B ziet door de landen de eilanden niet meer. Vlieland is een ander land, dat staat vast. Het heet niet Nederland, maar Vlieland. Bovendien moet je op de pont om er te komen, net als Scandinavië. Duh.

We leggen geduldig uit. Nederland bestaat uit provincies, Friesland is daar één van. Al willen ze je hier anders doen geloven met een andere taal en zo. Het lijkt er op dat hij het begrijpt.

Op de pont terug naar huis, vertelt hij aan wie het horen wil naar welke bands ie allemaal is geweest, dat ie Typhoon een hand hand heeft gegeven en Rico & Sticks. Dan komt hij naar mij en spreekt de gouden woorden: “Papa, als we weer in Nederland zijn, dan wil ik op m’n gitaar spelen”. Iedereen op het dek gniffelt. Mama legt uit, we zijn in Nederland, Vlieland hoort ook bij Nederland. Dan volgt de uitsmijter: “Oh…. zucht, met Nederland bedoel ik natuurlijk AMSTERDAM!”. Heerlijk toch, pas vijf jaar oud en nu al lekker arrogant 020 🙂

2 gedachten over “Amsterdammer”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *