Cyclists in Amsterdam – getting out alive

Because it amazes me every time how ill prepared people visit my lovely city, I write this guide. The other night, I almost ran over some Canadians, I stopped and lined out a few basics how to avoid collisions. They thanked me. I just thought, some 20 million visitors every year, that’s a lot of explaining to do. So, there this guide.

Voor Amsterdammers:
toeristen ontwijken en waarom lief voor ze te zijn.

Recognising bicyle lanes, to you, it all looks like sidewalk, but it isn’t.

  • The sidewalk is a bit higher than the bicycle lane, but not always.
  • If not, there is a clear white line
  • The bicycle lane is red, most of them are
  • It has – very hard to recognise – bicycle pictograms, see below
  • It’s crowded by cyclists
  • If you see cyclists on the sidewalk: tourist who didn’t read this guide
Pictorgram of a bike in Amsterdam Netherlands
Hard to recognise, this is the bicycle lane

A lot of people who are not from here or another very busy city, walk around, looking down on their (not so) smartphone. They only realise the red tarmac, when they are actually on it. Look ahead, your participating in highly dense traffic.

If you accidentally step on the bicyle lane, intending to cross it or not, keep walking in a steady pace! Don’t stop, don’t turn around, keep walking. We, good willing cyclist, will know what to anticipate on. Don’t worry, we don’t want to crash our iron horses. So clearly mark your direction, perhaps with your hand, and don’t make any sudden moves. Sudden moves, stopping or turning back, will cause the crash.

Same goes for crossing a bicyle lane, non-accidentally. So, you want to get accross and want to do it safely on a zebra. Waiting for us to stop. Sorry we won’t. Waiting at the zebra is, even for me, hardly a reason to stop. Here is why. We’re efficient, we want to limit stops to a absolute minimum. Really, I can cross from East to West and back with hardly any stops, maybe 5 tops.

If I would stop at every zebra where you guys are hestitating with cold water fear on the side line, it’ll cost a day to cross the city. No offence. So then what? Here’s wat you should do, and what not.

  • Don’t walk along the side walk, make a 90 degree turn and cross, because we’ve never seen you coming. Walk towards the zebra from the right (for us, we’re coming from the left) showing clear intention you want to cross. Steady pace, no stopping, keep going, no hestitation, you can even point your hand forward like a blink-man stick. Scary as hell man, but we – will – stop. Don’t worry. Or we’ll get around you, better for us, no stopping involved, better mapmyrun marks. If we get around you, don’t be scared, we don’t want to hit you either. (Oh and tell the other people waiting at the side, to read this blog, but tell them at the sidewalk).
  • If you want to practice this, head for the ferries at Central Station, you’ll find a lot of zebras to practice. Try 8-9 o’çlock or 17-18. See movie at the bottom of this article.
  • When zebras go fine, go to next level, the mixed zone. It’s so much fun, everybody owns the same rights, and right of way doesn’t count here. Again, steady pace for pedestrians, high level steering for cyclist.
  • Here is where you think: but I want to rent a bicycle in Amsterdam!

Really, you want to rent a bicycle in Amsterdam?

Cycling is nice, it opens your mind, it’s the best transport for the environment (it is) and it’s super-good for your health. Like with everything, cycling also comes in grades and levels. Have you ever heard of the Tour de France, Vuelta, Giro, Bastenaken-Luik, that stuff? Or look for veldrijden at your search engine. That is next level, right? It has nothing to do with you on a bike around the block when you were 5 years old. Well, that is my guess. Comment if you disagree (this part is closed to people from Portland (Keep it Weird!) and bike-couriers from NYC).

Comparison for USA citizens:

 Imagine: You’re on this weekend trip to Indianapolis (ok you can see this coming for miles), but here we go:

On the airport you rent a Chevrolet Spark or Aveo or what have you, it’ll get you around, dunnit? On Saturday morning you get up, after breakfast you hop on the tiny Chevy and…. drive right up to the INDY500 CIRCUIT! And you know what, when you get there, THEY LET YOU IN and you join the race in your cookie tin.

Welcome to Amsterdam on your rental bike, have fun.

Riding a rental bike in Amsterdam is like driving a Chevrolet Spark on the Indy 500 circuit

Really this is how it goes. Bike rental companies give, well give for a lot of money, a totally shitty China made bike = the Spark / Aveo thing. In the same ‘circuit’, actually called Amsterdam, you’ll meet us. And we don’t drive dammed Aveos.

We ride Iron Horses. The Real Thing. WorkCycles Monsters, Azor Friesians, Van Moofs, Bakfiets and these are just the human driven riders. There are even stronger ones, e-bikes. The Stromer ST2 LTD (30mph) and the monstertruck Urban Arrow (a cargo bike on electricity). And these are just the private ones, the commercial fleet rides electric bicycle trucs and power bikes of 12 year fearless pizza couriers.

Level 1 – Riding a bicycle in the Netherlands

Really, if you want to rent a bike in Amsterdam, go practice first. Go to Groningen, Heerenveen, Roosendaal, Maastricht, Goes, Gouda (if you want to pay way too much for cheese, go to Gouda), but you can also try Apeldoorn (palace too), all very very lovely towns and ride around. This is level 1, the pace is low, the traffic is friendly. If you manage to ride a bike there,  then you’re ready for level 2.

Level 2 – Riding a bicycle in Holland and Utrecht.

In my opinion, for level 2 following cities qualify. To see if you’re ready, compared to the towns above, in these cities:

the speed is higher, the tolarance is lower, so we’re getting towards level 10 Amsterdam already.

Try Utrecht, Haarlem, Leiden, these are among the most unique cities in Holland and Utrecht, even more beautiful than Amsterdam. I’m being honest, we’ve the best musea, but they exist longer and have lovlier towns. Good towns to practice.

Level 3 – Riding a bicycle in cities in the Netherlands

Ready for the next level? Really? Ok, you can do one more test on Level 3, go to Rotterdam. Our amazing harbour city and so totally different from the towns I mentioned before. They own the future, their Zuidas (high offices in the south of Amsterdam) is in the middle of the centre, worth a (good!) look. Normal for USA, but rare in the Low Lands. Rent an OV-fiets (for practically nothing at the station) and ride around. Remember, this is level three. Speed is still low, but there are lot of bike, trams, taxi’s and more. This is only level 3.

Level 10- Riding a bike in Amsterdam

On any of this levels, did you feel insecure, or even scared? Really, just get a tram or a boat in Amsterdam, or manage your way around walking. Don’t rent a bike. That’s what this guide is all about. Cycling is highly intense, I mean, I’ll invite NYC messengers to do a Sunday ride to my boys swimming class with me. Average speed 28 kmh on a cargobike.

Amsterdam is very, very small compared to other cities centres. We actually make a 12 million city, but centres are called Utrecht, Rotterdam, Zaandam, Leiden, Haarlem, Amersfoort and of course Amsterdam. I left some out to keep it short, all right. Everything is fine by public transport, walking (I’ll support you there) and taxi (real taxi’s, not Uber=evil).

Update: We always see ill bike riding tourist, that’s why we write this blog. But, we see you guys looking at your smartphone, while riding. Extremely dangerous first of all, but now also subject to a €95 fine if you hold you phone. Tuck it away while riding!

Link: Watch this movie: https://www.youtube.com/watch?v=Zvw1YN4_eKE

Early morning, when still chill. Watch the movie https://www.youtube.com/watch?v=vx8MEahG6d8 Or busier: https://www.youtube.com/watch?v=Zvw1YN4_eKE

Sponsors zoeken voor Flying Doctors

Sponsors zoeken voor Flying Doctors

Twee vrienden en roeiploeggenoten van me hebben een uitdaging aangenomen. Ze gaan in zes dagen 360 km door Kenia fietsen. Om zichzelf natuurlijk te testen, maar ook om geld in te zamelen voor de vliegende dokters van AMREF. Kijk bijvoorbeeld op kenya.ditvergeetjenooit.nl. Natuurlijk is het voor OBC team een logische stap om de heren te sponsoren, ze moeten elk in ieder geval €5000 meenemen. Maar er moeten meer sponsors komen en de vraag is hoe. Wie heeft er suggesties?

Cel voor fietsen op de stoep

Gnuif… ik ruim de keutels van mijn hond op. Gnuif… ik fiets nooit door rood, mede-Amsterdammers schrikken daar zelfs van. Gnuif… papier in de papierbak, glas in de glasbak, parkeerkaartje in auto enzovoorts… Gnuif…!!! Ik heb vannacht drie uur in de cel gezeten… omdat ik een meter of tien op de stoep fietste.

Laatst kreeg een vriend een bon omdat hij door rood fietste. Hij was boos, maar ik vond dat als je door rood fietst, neem je het risico op een bon. Dat deed ik dus ook door op de stoep te fietsen, onbewust maar toch. Na de wedstrijd tegen Kameroen bracht ik vriendin Y. naar het CS. Ik liep naar buiten en stapte op. Na een meter of twee zei een stadswacht tegen mij dat ik niet op de stoep mocht fietsen, dat ik ‘er af moest’. Lees “Cel voor fietsen op de stoep” verder

Brandweer Amersfoort rijdt oma omver

Brandweer Amersfoort rijdt oma omver

Met Google Earth en Maps kun je een hoop zien, in het begin alleen kaartjes, nu is de boel een stuk levendiger met foto’s van de straat. Soms kom je echte actie tegen, bijvoorbeeld bij onderstaande straatfoto’s die ik van m’n zus toegestuurd kreeg. De Amersfoortse brandweer laat een omaatje zo ontzettend schrikken dat ze van haar fiets pleurt. Let wel, de Google-auto die het allemaal vastlegt rijdt ook rustig door. Gelukkig komt iemand de oma helpen, zoiets is nog gewoon in de gemiddeldste stad van Nederland. Dat Google zich behoorlijk schaamt blijkt wel uit het feit dat uren nadat ik de screenshots vastlegde, de foto’s weggehaald werden. Arme oma, even was ze wereldberoemd, maar nu weer verzonken in Amersfooortse anonimiteit. Lees “Brandweer Amersfoort rijdt oma omver” verder

Bakfietstransport met bakfietsambulance

Bakfietstransport met bakfietsambulance

Omdat het achterwiel van onze bakfiets deze zomer was gestolen, moesten we op zoek naar een ander wiel. Dat bleek helemaal niet gemakkelijk, we wilden namelijk een tweedehands wiel, maar die zijn er eigenlijk niet. Stad en land afgebeld en gemaild, maar niemand had een achterwiel waardoor onze Huur-Bakfiets alsmaar stil bleef staan. Toen we uiteindelijk besloten om dan maar een nieuw wiel aan te schaffen (300€ of meer!), bleek ook dat niet zomaar te kunnen. We hebben namelijk een antieke bakfiets van, naar bleek, een zeldzaam soort. Met bijbehorende zeldzame maten. De transportwielen van de huidige generatie bakfietsen passen niet op onze groene dame. Gewone fietswielen ook niet. Daarom en ook omdat de bewoners van Droogbak gingen klagen over het lijk voor hun deur, hebben we de ambulance gehaald en ons oudje dwars door de Jordaan naar de über-bakfietsspecialist Henry gebracht. Henry en de ander WorkCyclianen zijn nu op zoek naar een passende oplossing. Henry heeft op z’n blog Bakfiets-en-meer over ons transport geschreven wat gelijk reacties opriep over de manier van transporteren, maar hopelijk hoeven we dit nooit meer te doen, al was het wel erg leuk!

Bakfiets op de grote bakfiets geladen

Lees “Bakfietstransport met bakfietsambulance” verder

DOOD aan de TAGS!

DOOD aan de TAGS!

Vorige week kwam ik ‘s avonds thuis, liet Sezer een blokje lopen en ontdekte een vreselijk lelijke tekening op de zijkant van de bakfiets. Een tagger was langsgeweest. Ik hoor u denken… een wàt..?! Ik zal het uitleggen. Als ik vroeger ergens m’n naam op schreef zei m’n vader droogjes ‘Gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen‘. Een vrij letterlijke toepassing van het spreekwoord dat mensen duidt die niets te melden hebben, maar wel heel hard schreeuwen. Zo leerde ik het af om mijn naam op al m’n spullen te kalken. Echter, er zijn ook dwazen die hun naam op alle deuren, muren en glazen schrijven, ook al zijn die niet van hen. Als de naam maar ergens op staat, dan hun uiterst kleine hartje al vervuld van geluk en kinderlijke blijheid.

Met een mega-stift, spuitbus of diamantring kalken en krassen ze overal hun tag-naam op of in, niet hun echte naam natuurlijk, want het moet in het geniep. In de meeste gevallen is de naam niet eens leesbaar, wat wellicht getuigt van de schrijfvaardigheid van deze lieden, maar dat geheel terzijde. Het gaat er om dat de tag ergens staat en dat zoveel mogelijk mensen ‘t zien. Jippie jee..! Je ziet ze veel langs de metro, trein, snelweg en overal waar het gespuis zo wandelt op z’n werkloze dagen.

De bakfiets is zo goed als schoongepoetst, maar er is een lelijk litteken achtergebleven en niet alleen op de fiets… Boosheid en nog meer boosheid over die lelijke snerttag, maar ja, wat kun je ermee. Totdat ik vandaag in de trein losjes tegen de muur geleund stond en ontdekte dat ik ineens zwarte vlekken op m’n jas had. M’n retedure Londonse hippe modejas, zwarte verfvlekken! Ik kwam net uit een boomgaard, had appels geplukt dus het leek me sterk dat het daar was gebeurd. Tot m’n oog viel op een vlekkerige tag op de muur van de trein. Die tag was nog nat en ik had daar tegenaan gestaan.

De maat is vol, echt, ik heb het gehad met die imbecielen! Als ik zo’n pisverfvlek aan het werk zie dan zal ik, om met de woorden van de fietsenmaker te spreken, z’n spuitbus pakken en die in z’n neus leegspuiten. Daarnaast verklaar ik hier en nu: DOOD AAN DE TAGS! Alles tags worden vanaf nu stelselmatig verwijderd of wat ze nog erger vinden, overgespoten met nonsens. Nog meer lastigheid zal hen ten deel vallen totdat alle TAGS DOOD ZIJN!

Toevoeging: m’n jas heeft het niet overleefd, de verf gaat er niet meer uit. Dit zal de tagger gunstig stemmen, want daar is het op uit, het schepsel wil dat z’n rauwe holkreten niet verwijderd kunnen worden. Dat motiveert mij dan weer tot op het bot om alle taggers te bestrijden totdat ik erbij neerval. Te paard, te zwaard!

Platgereden door een SUF

Platgereden door een SUF

Niet dat het per se een SUV was, verderop in het verhaal heeft de mooie brunette het over een asshole in an Audi, maar het is wel een leuk stukje. Van een dame in Brooklyn die -bijna- van haar sokken wordt gereden door een Chassidisch jood (zouden wij gewoon een orthodoxe jood noemen, maar er is verschil, Chassidische joden zijn namelijk ultra-orthodox… check Wiki).

Anyhow, ze lucht haar hart in een advertentie op Graig’s List als een public service announcement from the U.S. Department of Please Don’t Kill Other Human Beings. Het is een leuk stukje, vooral omdat het zo bekend voorkomt. Daarom is het des te leuker dat ze denkt dat Amsterdam wel het walhallah is voor fietsers. Dat is het natuurlijk helemaal niet, vanochtend lag ik nog bijna onder een dikke Steenkorrel die door de binnenstad scheurde, andere keren wordt je naar de gallemiezen gesnerptoetert door een snorsnertfiets of er duikelt weer een domme toerist voor je neus op…! Levensgevaarlijk.

Nevertheless, we can’t all live in Amsterdam, and the frustrations of sharing the road with me do not change the facts: You are in a car, and I am not. You are protected from collisions by airbags, fenders, and a steel cage; I’m not. You are piloting a one-ton pile of steel; I am piloting something that weighs as much as a dog. (Not even a big dog — we’re talking Welsh Corgi, here.)

Je kan het hele stuk lezen op Graigslist of op de blog van Henry.

NB Over honden en fietsen gesproken. De foto is van de eerste herfstige dagen in 2009, om droog thuis te komen gaat Sezer met z’n lamme pootjes onder het zeil, neus naar buiten om te ruiken waar we zijn. Het wordt tijd dat ik de huif weer eens uit de berging ga halen, dan kan hij ook naar buiten kijken.

Bakfiets criminelen

Bakfiets criminelen

Van sommige woorden krijg ik een heel naar gevoel omdat ze heel naar en lelijk zijn. Eén daarvan is pisvlek. Bah, wat vind ik dat een vies woord, maar ik ga het in dit verslag toch gebruiken. Het zijn namelijk dikke, vuizige pisvlekken die het achterwiel van onze bakfiets hebben gestolen! U zult direct denken, kom zeg, je woont in Amsterdam, je mag blij zijn dat de rest van je fiets er nog staat. Dat is zo, maar ik zal u uitleggen waarom dit erger is. Lees “Bakfiets criminelen” verder