Zelf wasmiddel maken / easypeasy

Een vriendin vertelde me eens dat ze haar haar nooit waste, dat wil zeggen, niet met shampoo. Ze spoelde het uit, dat was het. Ze had een prachtige grote krullenbos, wooow! Dat was het begin van mijn herziening op zeep gebruik.. Ik ben ook gestopt met het wassen van mijn haar. Ik was benieuwd wat er zou gebeuren…. NIX, helemaal NIX. Ja, m’n haar voelde lekkerder en, kwam ik laatst achter, ik had nog wel eens aanvallen van roos. Dan ging ik in de weer met anti-roos shampoo en op een gegeven moment was het dan over.

M’n haar was ik al een jaar of drie niet meer, ik heb nooit meer aanvallen van roos. De eerste keer dat ik bij de kapper kwam, nam ze me mee naar de haarwasbak. Ik liet haar begaan en vroeg wat ze van m’n haar vond. Gezond. Ze kon het niet geloven dat ik het op dat moment al bijna vier maanden niet gewassen had.

Zou het zijn dat de Procters en Unilevertjes iets teveel invloed op mij hebben gehad, waardoor ik dacht dat je elke dag je haar moet wassen? Ik heb wel zin om eens uit te rekenen wat ik bespaard heb door geen shampoo meer te kopen, maar ik ben er te lui voor.

Olijfoliezeep, geraspt om wasmiddel mee te maken.
Savon de Marseille, gekocht in een bio-marché in Bretagne. Gemaakt van 100% olijfolie, let op voor namaak. De gele versie is gemaakt van palmolie en helpt mee aan de vernietiging van de groene longen van de aarde (door kap van regenwoud voor het verbouwen van palmen).

Bij scheikunde leerde ik ooit dat zeep niets anders doet dan de H2O-brug in water afbreken. Daardoor verdwijnt de spanning in het water (die zie je bijvoorbeeld in een druppel) en lost het gemakkelijker andere stoffen op, bijvoorbeeld vuil. M’n leraar zei toen al dat al die zepen flauwekul waren, een druppeltje om de waterstofbruggen te bedwingen en het water doet de rest.

Dus ging ik door mijn arsenaal aan zepen die ik in huis had gehamsterd. Ik heb alles opgemaakt en gebruik alleen nog:

  • Savon de Marseille of Alleppo-zeep, beide zepen van olijfolie, om me te wassen, de was te doen en te scheren.
  • Groene zeep en soda om te schrobben.

Man wat lucht dat op . Niet alleen qua kosten, maar de versimpeling, het is geweldig. Hier nu het recept om je eigen wasmiddel te maken. Gebruik een wasbol om te doseren, ik gebruik zo’n 40 ml voor een volle was. Hier in Amsterdam hebben we zacht water, dus wasverzachter is niet nodig, maar ik gooi er af en toe een scheut azijn bij.

Ik hoor de lezer denken, dan ruikt je was toch zuur. Neuh, je ruikt nix, helemaal nix. Laatst kreeg Prins B kleding van z’n neefje. Hij zei: “Wat ruikt het gek… ik vind het niet lekker”. En zo is het maar net, al die kunstmatige aroma’s, die hoeven van mij niet zo. Ik heb wel geëxperimenteerd met essentiële oliën. Die geven een heel licht geurtje aan de was. Ik ben er weer mee gestopt, het voegt weinig toe. Zonder ruikt m’n was naar nix, helemaal nix. Erg fijn.

Alleppo zeep van olijfolie, de beste keuze om je wasmiddel te maken. Helaas is biologische lastig verkrijgbaar.
Gekocht op de Egyptische Bazar in Istanboel. De echte is lastig te krijgen, let op dat het 100% olijfolie moet zijn.

Wat heb je nodig:

  • Olijfoliezeep, bijvoorbeeld Aleppo of Marseille, een onsje. Let op, er is veel namaak op de markt. Check de ingrediënten, bij veel echte Marseille wordt ook gebruik gemaakt van palmolie, wat echt heel slecht is voor onze aarde (zie onderaan). Aleppo is meestal wel 100% olijf.
  • Soda, half onsje.
  • Rasp.
  • Water.
  • Vier PET-flessen van 1,5 liter. Allrouders or what!?
  • Als je het fijn vindt, een scheutje etherische olie.

Hoe gaan we dit aanpakken:

  • Rasp die zeep, ja rasp die zeep. K-klusje, maar het moet toch even. Een onsje is genoeg, minder mag ook als je zuinig bent. Meer ook, maar ik vertel je, het maakt nix uit.
  • Breng 6 liter water aan de kook. Dit is denk ik het kostbaarste gedeelte van het maken. Hopelijk stook je op groene stroom.
  • Zodra het kookt, los je de zeep er beetje bij beetje in op, plukje er in en roeren. Beetje zoals kaasfondue.
  • Als dat gelukt is, mik dan op de zelfde manier de soda erbij.
  • Roeren.
  • Alles gemixt, af laten koelen.
  • Maar echt, trek hier een nachtje voor uit, je wil je PETjes toch niet martelen?
  • Volgende dag met een trechter in je PETs gieten, evt wat geurolie er bij en klaar.
  • Voor gebruik de fles even flink schudden.

OK, dan heb je nu 6000 milliliter wasmiddel. Per wasbeurt gebruik je 40 milliliter, voel je ‘m? Als je 3 keer in de week een was draait, hoef je dit gekokkerel pas volgend jaar weer te herhalen. Zo chill.

Noot: Palmolie maakt de wereld stuk, onder andere hier te lezen: Met minder vlees is het klimaat nog niet gered.

Met dank aan de vriendin die haar haar nooit wast, de vriendin die de Aleppo voor me meenam en aan Green Evelien die me op weg hielp met het recept.

Planten water geven, welkom bij de simpele irrigatie

Planten watergeven, ik ben er niet zo goed in. Regelmatig overlijden een paar van m’n groene vrienden. Dus ging ik op zoek naar irrigatiemethodes voor thuis.

Zeker nu de vakantie is aangebroken, kan je hier erg bruikbare tips opdoen. Want hoe is het om niet van je buren te hoeven eisen om elke twee dagen je planten water te moeten geven. Met mijn methode kan je ze vragen, vet chill, wil je een keertje in de week m’n flessen vullen?

Hier mijn zoektocht naar de allerbeste, goedkoopste en simpelste irrigatie.

Paar criteria:

  • Goedkoop
  • Gemakkelijk
  • Onderhoudsvrij
  • Lelijk

Die laatste is natuurlijk een grapje, hoewel mijn oplossing sowieso de beste is, is er over de esthetische kant wellicht nog discussie mogelijk.

Druppelirrigatie is het toverwoord. De plant krijgt water, de aarde is vochtig en ik zet er een fles in. Als volgt geprepareerd:

  • Etiket verwijderd, ik wil geen reclame in m’n tui
  • Veiligheidsspeld verhit met aansteker
  • Één gaatje in de dop geprikt
  • Fles gevuld
  • Ondersteboven in de aarde geduwd

Ik vind het heel erg suf om water te kopen, er komt perfect water uit de kraan. Voor onze irrigatie systemen hebben we gezondigd, maar we hebben ook flessen verzameld in parken en op straat.

Paar opmerkingen:

  • We hebben vier, drie, twee gaatjes getest, gaat veel te snel. Het is een beetje aftasten, sommige planten / aarde soorten willen wel twee gaatjes.
  • We hebben kleine flesjes getest, die je in Amsterdam veel op straat vindt. Werken niet omdat ze te stijf zijn.
  • Glas werkt dus helemaal niet, slappe PET rulez.
  • De zoektocht gaat voort naar flessen die van planten zijn gemaakt, heb je suggesties, laat het weten in de reacties.

Hoe werkt het?

  • Je geeft de plant eerst normaal water, zodat de aarde vochtig is.
  • Dan zet je een fles op z’n kop in de aarde, je kan heel handig een bollenplanter gebruiken om een mooi gat te maken.
  • Als de grond droger wordt, trekt het water uit de fles.
  • Dat gaat gepaard met kracht, de flessen worden helemaal plat getrokken.
  • Zodra de grond nat genoeg, stopt het druppelen.
  • Ken je het principe van dijken? Water loopt niet door water heen.
  • Als de grond weer droog wordt, gaat het druppelen verder.
  • De plant zal merken dat er een plek is waar altijd genoeg water is en groeit daar naartoe.
  • De foto’s laten planten zien die ik in de tuin heb, maar ik heb ook 1,5 liter flessen in m’n huiskamer plantenpotten staan.

De voordelen:

  • Het water komt rechtstreeks bij de plant, er is nauwelijks sprake van verdamping. Zo bespaar je enorm op waterverbruik, geen onnodige luxe in deze tijden van enorme droogte in Nederland.
  • Op deze manier vermijden we ook stress bij planten die moeten schipperen tussen totale droogte en een tsunami als jij weer bedenkt dat er een gieter overheen moet.
  • Je kan er een paar dagen tussenuit zonder je zorgen te maken over je planten.
  • Je buren hoeven veel minder vaak langs te komen als je lang op vakantie bent.
  • Er gebeurt nog eens iets nuttigs met die vermaledijde PET-flessen.
  • Over buren gesproken, die komen allemaal nieuwsgierig vragen wat je aan het doen bent, toch weer een gezellig praatje waarin jij kan pronken met mijn veren.
  • En het mooiste: het ziet er verschrikkelijk lelijk uit en dat mag ook wel eens.
I know, PET, moeten we dat willen. Ik denk dat als we ze heel vaak en lang gebruiken, de productie ervan enigszins te verantwoorden is. Over afgave weet ik nog niets. In onderzoek.

De vijfliter-flessen zijn natuurlijk helemaal vet, ze gaan weer een paar dagen langer mee.

Ik vul de flessen om de paar dagen, het water dat er nog in zit, giet ik op de plekken die niet geïrrigeerd worden. Blije planten, verzeker ik je.

De Kleine Prins heeft op Youtube de touwtjes-methode gevonden en experimenteert daar nu mee. Ik zie dat het werkt, maar heel veel langzamer en minder efficiënt dan mijn methode.

Voor verbouwen van groenten hebben we een haast nog mooiere manier gevonden om planten te irrigeren, daarover in de volgende post. Aarzel niet om je gedachten te delen in de comment-sectie.

Supporteren bij de Dam tot Damloop 2018

Supporteren bij de Dam tot Damloop 2018

Ondanks m’n spiksplinternieuwe North Face jas ben ik doorweekt. M’n regenbroek van de Marine heeft het goed gehouden, net als m’n Meindls. Prins B is droog gebleven in z’n Ducksday, z’n sokken zijn een beetje vochtig in zijn oudere Meindls. We hebben gesupportert bij mama, ze heeft de 10 mijl in de regen afgelegd. We hebben haar op zeven plekken toegejuicht. Iedereen is moe. Of althans… Vanaf de achterbank klinkt het monter: “Pap, dit jaar was voor de meisjes, volgend jaar is voor de jongens. Dan moet jij rennen.”

Geef je kind een smartphone!

Geef je kind een smartphone!

Ik ken nauwelijks jonge kinderen met een smartphone. Wel kinderen ouder dan 10, of 12 jaar, die mogen van hun ouders dan eindelijk een gsm. Ouders zouden sowieso eens wat minder NEE moeten zeggen. Hanteer de 2xNEE=JA regel: 1) is het levensbedreigend? Nee. 2) valt ie iemand anders lastig? Nee. Dan mag het. Probeer maar eens een dagje, werkt geweldig. Maar goed, dat terzijde.

Mijn kleine Prins B heeft een mobiel vanaf toen hij 1,5 jaar oud was ongeveer. Waarom? Hieronder de overwegingen.

  • Mama en papa gingen scheiden en ik wilde dat hij, zonder te vragen, z’n ouders zou kunnen bellen of appen. Dus als hij bij mij is, z’n mama kan bellen zonder dat hij mijn gsm hoeft te vragen. Dus zonder impliciete toestemming.
  • In Artis of grote winkels kan ik met Find my phone kijken waar hij uithangt, mocht ik ‘m kwijtraken. Ik ben ‘m in Artis twee keer kwijt geweest. De eerste keer kon hij nog niet zelf z’n rugzak afdoen, daarin zit z’n Galaxy S4. Ik vond ‘m huilend aan de hand van andere ouders terug (met find my phone). Ik vroeg waarom hij huilde. “Ik heb gevraagd of ze m’n gsm willen pakken, maar ze doen het niet.” De lieve mensen hadden er gewoon geen snars van begrepen. Een jaar later was ik ‘m weer kwijt, toen kon hij wel zelf z’n rugzak afdoen en belde hij me: “Papa, ik ben bij de Cheeta speeltuin, waar ben jij?”. Super chill.
  • Hij kan lekker spelletjes doen en youtuben op z’n eigen gsm en dus niet op de mijne. Zo zit ie ook niet (per ongeluk) mensen in mijn contactenlijst te bellen of te appen. Bovendien, mijn smartphone is veel te duur voor kleuterhandjes.
  • Hij kan met oma’s, opa’s, tantes, ooms appen / videobellen / bellen wanneer ie wil. “Oma, we rijden nu op de Pont l’Évêque-brug, we zijn hoger dan een cruiseschip!!!”  (Pont de Normandie).
  • “Maar dan zit ie de heeeeeeele dag op z’n gsm!!!! En dat mag niet, schermpjestijd!!!!” hoor ik ouders dan roepen. Ik denk dan, eerst zelf het goede voorbeeld geven, want de meeste ouders zitten de hele dag op hun gsm (=voorleven). Maar goed, ik was ook benieuwd hoe dat zou gaan. Hij doet af en toe een spelletje, of drie en dat was het. Soms drie keer in de week, soms helemaal niet. Met ‘schermpjestijdregels’ maak je een gsm alleen maar interessanter, denk ik. B’s gsm is onderdeel van z’n totale speelgoedarsenaal. Veel vaker bouwt hij een robot met de schroefmachine of snijdt ie stokjes met z’n nieuwe Opinel.
  • Z’n abonnement kost 7 Euro per maand, dus dat is het geld niet. Als we lange ritten maken, zet ik m’n hotspot aan zodat hij rustig z’n gang kan gaan, want hij heeft maar 500 Mb data of zo. Update december 2018: B wordt vanaf nu de hotspot, hij heeft een nieuw abonnement met 5Gb data en onbeperkt bellen voor €9 per maand.
  • Elke keer als hij niet bij mij is en de B-ringtone gaat over op mijn gsm, maakt m’n hart weer een sprongetje.

Benieuwd naar jullie reacties!!!

Meer over voorleven bij de Pratijkvader!

Tantes die vragen…

“Kinderen die vragen, worden overgeslagen.” Er zijn talloze gezegden, ‘wijsheden’, die volwassenen gebruiken om kinderen er onder te houden. M’n va had ook zo fijne “Quod licet Iovi non licet bovi” AAARRGGHH Zodat hij altijd dingen kon doen, die wij dan niet mochten. Wat nou voorleven?! Anyhoo, het zou mooi zijn als we het eens gingen omdraaien. Lees “Tantes die vragen…” verder

Goed om te weten: Oekraïne

Allemaal kleine dingetjes die handig zijn om te weten als je Oekraïne gaat bezoeken.

  • Het/de Oekraïne, hele discussie, kijk maar in de wiki, maar het mooie Oekraïne is zonder lidwoord.
  • Het lichtknopje van de wc zit aan de buitenkant.
  • Warm en koud zit op de kraan vaak andersom dan bij ons.
  • Er is geen onderschijt tussen dames- en herentoiletten (echt!).

Lees “Goed om te weten: Oekraïne” verder

Wandelen in ontspannen Kiev

Wandelen in ontspannen Kiev

Onbewust had ik een beeld van Kiev en van Oekraïne dat gebaseerd was op Rusland. Maar Oekraïne is anders. In het gidsje stond een wandeling die dichtbij het appartement begon. Dus stappertjes aangedaan en de heuvel op. Automobilisten stopten als we over wilden steken, niemand liep door het rode licht. In het koffietentje hing een ongedwongen sfeer. Laptops en smartphones werden achter gelaten aan tafel als men wat ging bestellen of naar de wc moest. Plotseling moesten we terug naar het appartement, de koffer werd bezorgd. Eindelijk schone kleren. Lees “Wandelen in ontspannen Kiev” verder

Trein Kiev > Lviv

Trein Kiev > Lviv

We wilden wat van het land zien, bedachten we. Dus boekten we de trein, de Express 1e klasse naar Lviv. Als je vliegt, dan zie je niets. Nou, als je met de trein gaat ook niet zo bleek. Zes uur doet de Express er over de bijna 600 km. Nadat we Kiev verlaten hadden zagen we: bomen, grasland, nog meer bomen, nog meer grasland. Af en toe een geparkeerde goederentrein van 100 wagons die ons langs liet. Lees “Trein Kiev > Lviv” verder

Kiev, finale en nepnieuws

Het is woensdagochtend en ik denk dat de Liverpool-fans nog steeds zingen op het Majdan plein. Het was een gezellige avond in Kiev, we keken de wedstrijd in een restaurantje, onze tv-link was de langzaamste. Aan de overkant van de straat werd eerder gejuicht. Dat we in de stad waren waar het allemaal gebeurde bleek toen 10 min voor het einde busladingen agenten de stad in stroomden. Helikopters in de lucht. Allemaal nergens voor nodig. Lees “Kiev, finale en nepnieuws” verder