Vaak is de meeste gebruikte oplossing, niet de beste.

Een tijdje heb ik nog nagedacht om er een fancy spreuk van te maken, maar dit is toch wat het is. M’n hele leven kom ik het al tegen. Ik doe iets, omdat iedereen het zo doet. Zonder nadenken. Tegen de tijd dat ik wel ga nadenken, kom ik tot veel betere resultaten. De meest gebruikte oplossing, of manier om iets te doen, is meestal middelmaat. Ik kwam er net weer op, toen ik met een supertoffe moeder zat te praten over kinderen en het leven.

Vooral de laatste vijf en half jaar met Prins B is het interessant. Ik ga dat allemaal delen op – heel ouderwets – mijn blog. Hier, maar ook op m’n nieuwe: Luie Ouders Hebben Gelijk. Ik ga alles behandelen, van academische studie tot zijwieltjes en zwemvleugeltjes (arghhh). Zodra ik ‘m online heb, laat ik het hier weten.

Artis & de Rookvrije Generatie

Artis & de Rookvrije Generatie

Toen ik vijf jaar geleden voor het eerst sinds 20 jaar weer in Artis kwam, was ik met stomheid geslagen. Hier mocht men nog gewoon roken. Bioscopen,  vliegtuigen (1996), werkplek (2004), cafés (2008), overal was het al verboden, maar in Artis van 2013…

Stomverbaasd was ik ook over de voortvarendheid waarmee Artis veranderde, ten gunste van de dieren. Niet alleen de dieren hier, maar Artis heeft een flinke vinger in de pap bij overlevingsprogramma’s over de hele wereld. De dierentuin had afscheid genomen van heel wat, iconische, dieren, om zo meer ruimte te geven aan de dieren die er nog wel zijn.

Prachtig om te zien dat de roofdierhokken die mijn hart deden huilen, allemaal doorgebroken waren en nog ruimte gaven aan slechts één kat. De ijsberen (echt die waren er) hadden hun ruimte gegeven aan de panda’s (van die mini’s). De wolven heersen in een dubbel verblijf met eigen tunnel. Meestal hebben de bezoekers een tunnel, maar hier gaat de wolf dus voor. De gieren vliegen lekker rond in een hok zo groot als ooit alle hokken bij elkaar en worden als ze groot zijn uitgezet in Italië. Zo ken ik Rembrandt Sutorius!

Prachtig allemaal, maar hoe kan je zooooo ontzettend achterlopen met je rookbeleid. Acht je de haalbaarheid te klein? Wat denk je eigenlijk, Natura Artis Magistra? Wat denk je van de kinderen die je zo graag de natuur wil tonen, de dieren. De dieren die je zo graag wil beschermen, en de kinderen?

Maar, #braking, sinds een tijdje heeft Artis-horeca uitbater Vermaat Groep verbodsbordjes op de tafels geplakt: roken verboden en dan zo’n pictogram van een siga met een streep er doorheen. Je kan het de horeaca-boer moeilijk aanwrijven, maar dit is de stomste aanpak die er is. Zo deed men dat in de jaren vijftig van de vorige eeuw.

Als je een plaatje laat zien met een streep erdoor, blijft alleen het plaatje in je brein achter, niet de streep. Beeld werkt, wil ik maar zeggen! Dus, beter laten zien wat wel mag. De U met streep (keerverbod) werd vervangen door een pijl rechtdoor. De logo’s van social media met streep werden vervangen door de campagne MONO. De siga met streep erdoor werd vervangen door het vinkje: Rookvrije generatie (blauw bord). De ouder die aan een tafeltje van Vermaat gaat zitten, krijgt trek om er eentje op te steken bij het zien van het verbod, ook al was dat niet het plan.

Om bij beeld te blijven. Het gaat niet om meeroken van kinderen, helemaal niet. Zeker niet in de buitenlucht van Artis, zullen velen betogen. D66-raadslid Alexander Hammelburg denkt wel dat dit de hoofdreden van een verbod moet zijn, maar dat is het niet. Het gaat wel om het beeld dat volwassenen geven aan kinderen, aan mijn kind! Het idee dat roken prima is, zelfs met je eigen kinderen erbij (niet nu klikken, strax lezen).

Het gaat niet om de rook, het gaat om hoe volwassenen voorleven (=beeld) en dat blijft voor altijd bij. Tijdens een Zoomeravondconcert zaten twee jonge vrouwen naast ons te roken. Prins B ging vragen of ze daarmee wilden ophouden, ze lachten hem vierkant uit. Het veld zat vol kinderen. Geef de ouders een handvat, verbied roken in Artis, ook die suffe stoompijpjes (e-sigaret, red. RvR). En al helemaal bij de poort waar alle kinderen langs moeten.

Laat Artis en vooral Vermaat, nou niet het wiel zelf gaan uitvinden, sluit aan bij de campagne Rookvrije Generatie.

NB: Sinds 2017 (!!!) geldt een rookverbod in de wachtrijen van pretparken, niet te verwarren met dierentuinen. Dus die doen er wel een ietsiepietsie klein beetje mee.

NB: Directeur heeft aangekondigd dat Artis vanaf 2020 rookvrij zal zijn. Hij wil het verbod gefaseerd invoeren, zo ken ik Rembrandt Sutorius ook wel weer. Ik zou wellicht niet zo’n goede directeur zijn. Ik had per direct een rookverbod afgekondigd bij aantreden met als reden: Artis loopt enorm voor wat betreft dierenwelzijn, en enorm achter met kinderwelzijn.

Geef je kind een smartphone!

Geef je kind een smartphone!

Ik ken nauwelijks jonge kinderen met een smartphone. Wel kinderen ouder dan 10, of 12 jaar, die mogen van hun ouders dan eindelijk een gsm. Ouders zouden sowieso eens wat minder NEE moeten zeggen. Hanteer de 2xNEE=JA regel: 1) is het levensbedreigend? Nee. 2) valt ie iemand anders lastig? Nee. Dan mag het. Probeer maar eens een dagje, werkt geweldig. Maar goed, dat terzijde.

Mijn kleine Prins B heeft een mobiel vanaf toen hij 1,5 jaar oud was ongeveer. Waarom? Hieronder de overwegingen.

  • Mama en papa gingen scheiden en ik wilde dat hij, zonder te vragen, z’n ouders zou kunnen bellen of appen. Dus als hij bij mij is, z’n mama kan bellen zonder dat hij mijn gsm hoeft te vragen. Dus zonder impliciete toestemming.
  • In Artis of grote winkels kan ik met Find my phone kijken waar hij uithangt, mocht ik ‘m kwijtraken. Ik ben ‘m in Artis twee keer kwijt geweest. De eerste keer kon hij nog niet zelf z’n rugzak afdoen, daarin zit z’n Galaxy S4. Ik vond ‘m huilend aan de hand van andere ouders terug (met find my phone). Ik vroeg waarom hij huilde. “Ik heb gevraagd of ze m’n gsm willen pakken, maar ze doen het niet.” De lieve mensen hadden er gewoon geen snars van begrepen. Een jaar later was ik ‘m weer kwijt, toen kon hij wel zelf z’n rugzak afdoen en belde hij me: “Papa, ik ben bij de Cheeta speeltuin, waar ben jij?”. Super chill.
  • Hij kan lekker spelletjes doen en youtuben op z’n eigen gsm en dus niet op de mijne. Zo zit ie ook niet (per ongeluk) mensen in mijn contactenlijst te bellen of te appen. Bovendien, mijn smartphone is veel te duur voor kleuterhandjes.
  • Hij kan met oma’s, opa’s, tantes, ooms appen / videobellen / bellen wanneer ie wil. “Oma, we rijden nu op de Pont l’Évêque-brug, we zijn hoger dan een cruiseschip!!!”  (Pont de Normandie).
  • “Maar dan zit ie de heeeeeeele dag op z’n gsm!!!! En dat mag niet, schermpjestijd!!!!” hoor ik ouders dan roepen. Ik denk dan, eerst zelf het goede voorbeeld geven, want de meeste ouders zitten de hele dag op hun gsm (=voorleven). Maar goed, ik was ook benieuwd hoe dat zou gaan. Hij doet af en toe een spelletje, of drie en dat was het. Soms drie keer in de week, soms helemaal niet. Met ‘schermpjestijdregels’ maak je een gsm alleen maar interessanter, denk ik. B’s gsm is onderdeel van z’n totale speelgoedarsenaal. Veel vaker bouwt hij een robot met de schroefmachine of snijdt ie stokjes met z’n nieuwe Opinel.
  • Z’n abonnement kost 7 Euro per maand, dus dat is het geld niet. Als we lange ritten maken, zet ik m’n hotspot aan zodat hij rustig z’n gang kan gaan, want hij heeft maar 500 Mb data of zo. Update december 2018: B wordt vanaf nu de hotspot, hij heeft een nieuw abonnement met 5Gb data en onbeperkt bellen voor €9 per maand.
  • Elke keer als hij niet bij mij is en de B-ringtone gaat over op mijn gsm, maakt m’n hart weer een sprongetje.

Benieuwd naar jullie reacties!!!

Meer over voorleven bij de Pratijkvader!

Niet boos, teleurgesteld

De vakantie is wel echt voorbij, wij waren pas de laatste dag terug. Het was heel fijn, terugkomen was een teleurstelling. Nog geen pepernoten bij de ap en de discussie in de verste verte niet te bekennen. Wat is er mis met onze tradities… Pieter Derks kan het goed verwoorden, maar dat is dus een tijd terug. Hopelijk begint de discussie gauw weer. Trouwens, dooddoenerwoordjes, daar zijn er veel van in discussies… Keertje lijstje maken.

Tantes die vragen…

“Kinderen die vragen, worden overgeslagen.” Er zijn talloze gezegden, ‘wijsheden’, die volwassenen gebruiken om kinderen er onder te houden. M’n va had ook zo fijne “Quod licet Iovi non licet bovi” AAARRGGHH Zodat hij altijd dingen kon doen, die wij dan niet mochten. Wat nou voorleven?! Anyhoo, het zou mooi zijn als we het eens gingen omdraaien. Lees “Tantes die vragen…” verder

Artis en mijn bubbel

Artis en mijn bubbel

Artis is niet alleen interessant om de dieren en de natuur, maar ook om mensen van buiten mijn bubbel in het echt tegen te komen. ‘RYAN GA DAAR WEG. RYAN! RYAN…..

RYAN KAPPEN OF IK BEL JE MOEDER.’ ‘GERMAINE, HIER MET DIE TAS. MOET IK BOOS WORDEN?!’ ‘GIANNI NIET DAAR, NIET DAAR KOM TERUG. OK IK BEN HET GDVRDMME ZAT. WE GAAN NAAR HUIS. VOLGENDE KEER GEEN FEESTJE HIER, DAS GEWOON JOUW SCHULD’.

Ik hou intens van mijn bubbel 🙂

Lees ook: De bubbel doorgeprikt.

Helpende beroepen…

Helpende beroepen...

Bij het afscheid van mijn oma, speechte mijn tante. Ze roemde haar moeder omdat al haar kinderen een hulpverlenend beroep hadden gekozen. Die opmerking is altijd bij me blijven hangen, want hoe kan dat. Natuurlijk komt dat door opvoeding, maar hoe stuur je iemand naar een helpend beroep (arts, psycholoog etc). Vandaag heb ik het antwoord gelezen in “Het drama van het begaafde kind” wat mij werd aangeraden door mijn wijze coach.

Lees “Helpende beroepen…” verder

Gewoon waar je bij staat…

De dag zit er op, je stapt in de lift. Je eigen en nog een andere leidinggevende stappen ook in. Op weg naar beneden bespreekt jouw leidinggevende uitgebreid jouw werk van die dag, langs jou heen.

“Hij heeft vanochtend een uitstekende presentatie gegeven, maar kon de kritiek van z’n collega’s echt slecht hebben. ‘s Middags hattie de pest er in, dus maar even bij me op kantoor geroepen. Na een goed gesprek ging het op zich wel weer, maar ja, laten we morgen maar weer eens kijken hoe het gaat.

Ding dong, we zijn beneden en de leidinggevenden zeggen je vriendelijk gedag, tot morgen. Herkenbaar? Lees “Gewoon waar je bij staat…” verder

Missen

Missen

Bij het naar bed gaan vraagt zoon BV (bijna 3 jaar): “Mist mama mij?” We zijn 1,5 jaar geleden gescheiden. “Ik weet zeker dat mama je mist B”. “Ik mis haar ook”. Stilte. “Papa, mis je X?” Iemand van wie ik hield en die ik onlangs verloren heb, maar waarover ik het met hem helemaal niet gehad heb. “Ja, B. Ik mis haar”. Don’t get fooled, kabouters weten alles.