Voorwoord

Vooral door reizen naar de parel aan de Bosporus, İstanbul maar meer nog door gesprekken met mijn geliefde, ontwikkelde ik een grote interesse voor Turkije. Met die interesse groeide ook mijn verbazing en verontwaardiging over het conflict in het oosten. Ik begreep niet waarom Turken en Koerden verwikkeld waren in zo een bloedig conflict. Ook verbaasde ik me over de opstelling van de Europese Unie, die de oplossing van het conflict als voorwaarde stelde voor toetreding van Turkije tot de Unie. Immers, streden het Verenigd Koninkrijk en Spanje niet een vergelijkbare strijd met minderheden binnen hun grenzen? Een vergelijking van de drie brandhaarden leek mij niet zinnig, daarmee is geen belang gediend. Wel leek het me zinnig om te onderzoeken of de strijd in Turks Koerdistan nu tot een definitief einde zal zijn gekomen of niet. Dat onderzoek heeft geresulteerd in deze scriptie. Begrip heb ik nog steeds niet voor de bloedige strijd in het oosten, maar mijn vertrouwen dat de strijd tussen Koerden en Turken nu definitief voorbij zal zijn, is wel groot. Natuurlijk, er moet nog veel gebeuren voordat de Koerden om Turken zullen lachen als Friezen om Hollanders, maar het
begin is er.

Doede Valeri van der Linden
Amsterdam, juni 2004

Inleiding

De Europese Unie erkende in 1999 Turkije als kandidaat-lidstaat, maar verklaarde dat de toetredingsonderhandelingen pas geopend zouden worden op het moment dat voldaan zou worden aan politieke voorwaarden. Met deze politieke voorwaarden worden de Criteria van Kopenhagen bedoeld: “De kandidaat-lidstaat moet beschikken over stabiele instellingen die de democratie, de rechtsorde, de mensenrechten en het respect voor en de bescherming van minderheden waarborgen.”
Lees “Inleiding” verder

Hoofdstuk 1 De Europese Unie

1.1 Inleiding

“De wereldvrede kan slechts worden bewaard door inspanning van alle positieve krachten welke hem tegen de dreigende gevaren kunnen beschermen.

De bijdrage tot de beschaving welke door een georganiseerd en levend Europa kan worden geleverd, is onmisbaar voor de handhaving van vreedzame betrekking. Frankrijk, dat sedert meer dan 20 jaar de voorvechter van een verenigd Europa is geweest, heeft steeds als voornaamste doel voor ogen gehad, de vrede te dienen. Daar Europa niet tot stand gekomen is, hebben wij de oorlog gekend.
Lees “Hoofdstuk 1 De Europese Unie” verder