DOOD aan de TAGS!

DOOD aan de TAGS!

Vorige week kwam ik ‘s avonds thuis, liet Sezer een blokje lopen en ontdekte een vreselijk lelijke tekening op de zijkant van de bakfiets. Een tagger was langsgeweest. Ik hoor u denken… een wàt..?! Ik zal het uitleggen. Als ik vroeger ergens m’n naam op schreef zei m’n vader droogjes ‘Gekken en dwazen schrijven hun namen op deuren en glazen‘. Een vrij letterlijke toepassing van het spreekwoord dat mensen duidt die niets te melden hebben, maar wel heel hard schreeuwen. Zo leerde ik het af om mijn naam op al m’n spullen te kalken. Echter, er zijn ook dwazen die hun naam op alle deuren, muren en glazen schrijven, ook al zijn die niet van hen. Als de naam maar ergens op staat, dan hun uiterst kleine hartje al vervuld van geluk en kinderlijke blijheid.

Met een mega-stift, spuitbus of diamantring kalken en krassen ze overal hun tag-naam op of in, niet hun echte naam natuurlijk, want het moet in het geniep. In de meeste gevallen is de naam niet eens leesbaar, wat wellicht getuigt van de schrijfvaardigheid van deze lieden, maar dat geheel terzijde. Het gaat er om dat de tag ergens staat en dat zoveel mogelijk mensen ‘t zien. Jippie jee..! Je ziet ze veel langs de metro, trein, snelweg en overal waar het gespuis zo wandelt op z’n werkloze dagen.

De bakfiets is zo goed als schoongepoetst, maar er is een lelijk litteken achtergebleven en niet alleen op de fiets… Boosheid en nog meer boosheid over die lelijke snerttag, maar ja, wat kun je ermee. Totdat ik vandaag in de trein losjes tegen de muur geleund stond en ontdekte dat ik ineens zwarte vlekken op m’n jas had. M’n retedure Londonse hippe modejas, zwarte verfvlekken! Ik kwam net uit een boomgaard, had appels geplukt dus het leek me sterk dat het daar was gebeurd. Tot m’n oog viel op een vlekkerige tag op de muur van de trein. Die tag was nog nat en ik had daar tegenaan gestaan.

De maat is vol, echt, ik heb het gehad met die imbecielen! Als ik zo’n pisverfvlek aan het werk zie dan zal ik, om met de woorden van de fietsenmaker te spreken, z’n spuitbus pakken en die in z’n neus leegspuiten. Daarnaast verklaar ik hier en nu: DOOD AAN DE TAGS! Alles tags worden vanaf nu stelselmatig verwijderd of wat ze nog erger vinden, overgespoten met nonsens. Nog meer lastigheid zal hen ten deel vallen totdat alle TAGS DOOD ZIJN!

Toevoeging: m’n jas heeft het niet overleefd, de verf gaat er niet meer uit. Dit zal de tagger gunstig stemmen, want daar is het op uit, het schepsel wil dat z’n rauwe holkreten niet verwijderd kunnen worden. Dat motiveert mij dan weer tot op het bot om alle taggers te bestrijden totdat ik erbij neerval. Te paard, te zwaard!

Hond eet staart

Hond eet staart

Vanochtend sloeg me de schrik even heel heftig om het hart. M’n Duitse Herder Sezer had een stuk uit z’n staart gegeten! Geen grapje, over 15 centimeter was huid en haar verdwenen. Sezer keek me alleen aan met zo’n blik die duidelijk maakt dat hij naar buiten wil. Natuurlijk gingen we naar buiten, maar wel in een ruk door naar de dierenarts. Die vertelde me dat hij waarschijnlijk geprikt is (mug, wesp, brandnetels) en dat hij daarvan toch de jeuk voelt. Door de PDM voelt hij niet meer zoveel in z’n staart waardoor hij het helemaal open heeft gejeukt. De sul… Nu goed, zalfje mee gekregen plus een grote zwemband voor om z’n hals zodat hij er niet weer aan gaat zitten. Gelukkig is het niet meer zo warm. Voor mensen met interesse en een sterke maag, een foto van z’n staart staat hier.