Hulpvaardig

Met veel moeite, en ook wel met wat pijn, heb ik mezelf naar het terras in het Westerpark gesleept. ‘Even’ er uit, koffie in het zonnetje. De grote, boze ischias heeft weer toegeslagen en alles gaat moeizaam. Als ik eindelijk zit, beukt de kleine hond m’n kruk omver, buiten bereik. De mevrouw naast mij springt op en reikt de kruk weer aan. M’n dag is weer goed met dit kleine, hulpvaardige gebaar.