Super Nederlandse Spoorwegenpersoneel

Super Nederlandse Spoorwegenpersoneel

Ja, geloof je niet he die titel he! Maar ik ben echt zo fier met onze Nationale Spoorwegen. Ik kwam terug uit Leien laatst, met de trein waarmee ik steeds vaker reis. Ik ben al langer autoloos, maar tot kort geleden ging ik uit principe de stad niet uit. Wat moet ik in de provincie?! Vertel het me! Nu ja, ik moet er toch soms heen, al was het alleen maar voor het werk. Nu heb ik zo’n reductiekaart gekocht zelfs.

Anyways, ik was dus in Leien en nam de trein naar Amsterdam en wist dat ik op SPL moest overstappen, m’n stalen Workcycles ros stond op Sloterdijk. Om weer een vliegtuigkoerier te regelen was ik de hele reis aan de telefoon en besefte te laat dat ik er op de luchthaven uit moest. Vlak voordat de deuren sloten sprintte ik er uit. Tsssss zo sloten de deuren en ik staarde naar m’n tweede gsm die nog op de bank lag…

Snel naar boven naar het loket en daar bleek dat ik echt oud word, of cynisch, of allebei. Ik ben nog wel eens nogal kritisch geweest op de treinmaatschappij NS dus ik verwachtte eigenlijk niet veel.

Ik kwam aan het loket en vertelde in één zin wat er gebeurd was. M’n bek viel open, excusez le mot, de meneer loketbediende pakte z’n gsm en belde de verkeersleiding die direct contact opnam met de HC van de trein in kwestie! HC, das geheimtaal voor de aanvoerder der conducteurs. De meneer aan het loket vertelde me dat de conducteurs in de trein gingen zoeken. Ik stond er een paar minuten en was nog steeds wantrouwig. Daarom belde ik met m’n zakengsm naar het verloren toestel. Er werd opgenomen, “met Edwin”. Ik bedankte Edwin en vroeg hem vriendelijk of hij de gsm aan een conducteur wilde geven. Met een nadruk op het eerste deel van het woord zegt Edwin dat hij de hoofdconducteur is en dat hij mijn gsm bij Gevonden Voorwerpen gaat afgeven. “Ik zet het toestel nu uit om misbruik te voorkomen en morgen kunt u het ophalen”. Volgende ochtend stond ik 8am op CS, een blije bagagemedewerker overhandigde mij de Nokia, hij lag klaar op de balie.

Zo soepel, zo klantvriendelijk, zo geolied, zo betrokken en echt… Edwin bedankt! Of zou het dus toch in het bloed zitten om het dus wel zo mooi te doen, maar lukt het niet altijd. Ik besef dat ik meer bewondering heb voor de personeelsleden van de NS dan ik dacht.

Foto Frank van de Velde

Noodscenario’s van het GVB

Noodscenario's van het GVB

Vanochtend vroeg ik me het ineens af, heeft het GVB noodscenario’s klaar liggen? Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden van niet… Een uur geleden is er namelijk een bouwvakker met z’n slaperige hoofd door de bovenleiding van lijn 26 (IJburg – CS) gereden. Een klein manouvreerfoutje en het hele radarwerk ligt stil. Ik verwacht dan eigenlijk dat er een ander radarwerk automatisch in werking treedt, namelijk dat van de noodscenario’s. Er worden onmiddelijk bussen naar IJburg gestuurd om gestrandde reizigers op te halen, GVBers op scooters zwermen uit naar de haltes van de 26 om wachtenden te informeren over hun mogelijkheden. Een reparatietruck rukt uit met zwaailichten en sirenes om onmiddellijk de leidinkjes weer aan elkaar te knopen… U raadt het al: NIETS van dat al! Lees “Noodscenario’s van het GVB” verder