JODEEE!! JODEEE!! JODEEE!!

JODEEE!! JODEEE!! JODEEE!!

Zondagochtend vroeg kreeg ik een sms van m’n broer: JODEEE, JODEEE!!! JODEEE, JODEEE!!! Verstuurd om 11:00 uur en dat is voor hem midden in de nacht.  We moesten zo vroeg op vanwege het cadeau dat ik van m’n nichtje heb gekregen: twee seizoenskaarten voor Ajax! Ik ging laatst bij haar eten en terloops zei ze dat ze nog een cadeautje voor me had liggen. Ze had het deze zomer al willen geven, maar het was er niet van gekomen. Terwijl ze door al haar bakjes, laatjes en kastjes rommelde, vroeg ik wat het dan was. “Een seizoenskaart voor Ajax, maar ik kan ‘m even niet vinden”, was haar antwoord. Ik was niet eens verbaasd, ik geloofde haar gewoon niet. Haar hele familie staat erom bekend dat ze razendknap mensen voor de gek kunnen houden. Dus ik geloofde haar ab-so-luut niet, denk even na, wie heeft er nou een seizoenskaart ergens achterin een lade liggen en doet er niets mee? Die dingen zijn goud waard! Misschien niet in geld, dan wel in gewildheid.

Maar goed, ik ging met lege handen naar huis, want “ze kon ‘m niet vinden”. Later die week belde ze op, we moesten elkaar even ontmoeten, dan kon ze ze geven. Ze? Ja, want ze had er twee, afgelopen zomer gewonnen in de Bingo Loterij! Dus zo kwam het dat m’n broer en ik er zondag vroeg uit moesten, richting de Arena. Het viel me op dat overal mannen met Ajax-shawls richting Nieuwmarkt fietsten, leuk! Onze eerste wedstrijd was gelijk De Klassieker! En met een uitslag van 5-1 was het een mooie pot! Schor en voldaan verlieten we ‘s middags het stadion waar we elke twee weken onze longen uit het lijf gaan schreeuwen voor Ajax! Dank nichtje!

[de foto is genomen net nadat Suarez een penalty in het goal van 010 heeft geschoten]