Zo lief, zo boosmakend, zo twijfelachtig

Zo lief, zo boosmakend, zo twijfelachtig

Die gekke hond. Eigenlijk doet ie het nog perfect. Hij loopt prima, zolang hij een draf inzet, bij echt lopen valt hij om. Het wordt niet erger schreef ik laatst. Dat is ook niet zo, het wordt anders. Hij blijft z’n staart open knauwen als ik niet kijk. Of als ik in een serieus gesprek ben met een klant. Dan weet hij dat ik niet kan schreeuwen naar ‘m. Vanavond was ik douchen, ik had hem z’n kap niet op gedaan. Hij weet dan dat ik wat langer wegblijf. Ik heb hem geslagen… ik stond daar en sloeg hem op z’n neus, meerdere keren. Hij drijft me zo tot wanhoop. Ik was niet langer weg dan een paar minuten en daar ligt die staart weer te bloeden. Waarom doet hij dat? Hij ondergaat de slagen en gaat op z’n mat liggen. Als bij mij de tranen komen, schurkt ie tegen me aan, als om me te troosten. Ik moet me erbij neerleggen, dit gaat niet over, dit hoort erbij. Ik doe hem z’n kap op en dat zal wel een dagelijks ritueel worden. Sezer z’n kap op doen. Sezer z’n kap af doen. Totdat het niet meer hoeft.

Hond eet staart

Hond eet staart

Vanochtend sloeg me de schrik even heel heftig om het hart. M’n Duitse Herder Sezer had een stuk uit z’n staart gegeten! Geen grapje, over 15 centimeter was huid en haar verdwenen. Sezer keek me alleen aan met zo’n blik die duidelijk maakt dat hij naar buiten wil. Natuurlijk gingen we naar buiten, maar wel in een ruk door naar de dierenarts. Die vertelde me dat hij waarschijnlijk geprikt is (mug, wesp, brandnetels) en dat hij daarvan toch de jeuk voelt. Door de PDM voelt hij niet meer zoveel in z’n staart waardoor hij het helemaal open heeft gejeukt. De sul… Nu goed, zalfje mee gekregen plus een grote zwemband voor om z’n hals zodat hij er niet weer aan gaat zitten. Gelukkig is het niet meer zo warm. Voor mensen met interesse en een sterke maag, een foto van z’n staart staat hier.