Gratis parkeren in Amsterdam, het kan!

Gratis parkeren in Amsterdam, het kan!

Hijgerig bent u – de lezer – hierheen gegoogled, gefacebooked of gewoon door vrienden verwezen. Want u wilt natuurlijk ook gratis parkeren in Amsterdam. Ik ga u hieronder uitleggen hoe u dat kunt doen! Reacties zijn welkom

Parkeerwachters in Amsterdam (bijvoorbeeld van de firma Cition) controleren continu of u wel betaald heeft wanneer u uw auto geparkeerd heeft. Wanneer ze constateren dat u geen kaartje heeft of een minuutje over uw parkeertijd heen bent, slingeren ze – machtig als ze zijn – u op de bon. Aan die macht zitten echter wel grenzen. De parkeerwachter mag namelijk alleen een bon uitschrijven wanneer de auto geparkeerd is en er geen parkeergeld is betaald. In het woordje ‘geparkeerd’ zit ‘m de crux, want er wordt onderscheidt gemaakt tussen goed parkeren en fout parkeren. Lees “Gratis parkeren in Amsterdam, het kan!” verder

Oog in oog met de geschiedenis

Hier in Rusland is het steeds erg apart om oog in oog met de geschiedenis te staan. In het Lenin Mausoleum was het wel heel letterlijk, daar stond ik te kijken naar het lichaam van de man die wereldgeschiedenis veranderd heeft, of in ieder geval de levens van vele vele Russen. Sowieso is het bijzonder om op het Rode Plein rond te lopen, door de poorten van het Kremlin wandelen geeft kippenvel. En dat bij minimaal 25°C. Even verderop in een kathedraal in het Kremlin ligt Ivan de Verschrikkelijke begraven, je kan de tombe bijna aanraken. Hier vanuit St. Petersburg hebben Peter de Grote en daarna Katherina de Grote de loop van de geschiedenis vorm gegeven. Bijna en passant lopen we langs hun graf. Bijna onvoorstelbaar is het, in de Zwitsers vormgegeven kerk aan de overkant van de Neva liggen voltallige Romanov geslachten begraven. Inclusief de laatsten die bij het uitbreken van de revolutie (bijna) allemaal vermoord zijn. Een klein stukje verderop in dezelfde rivier ligt Lees “Oog in oog met de geschiedenis” verder

Platgereden door een SUF

Platgereden door een SUF

Niet dat het per se een SUV was, verderop in het verhaal heeft de mooie brunette het over een asshole in an Audi, maar het is wel een leuk stukje. Van een dame in Brooklyn die -bijna- van haar sokken wordt gereden door een Chassidisch jood (zouden wij gewoon een orthodoxe jood noemen, maar er is verschil, Chassidische joden zijn namelijk ultra-orthodox… check Wiki).

Anyhow, ze lucht haar hart in een advertentie op Graig’s List als een public service announcement from the U.S. Department of Please Don’t Kill Other Human Beings. Het is een leuk stukje, vooral omdat het zo bekend voorkomt. Daarom is het des te leuker dat ze denkt dat Amsterdam wel het walhallah is voor fietsers. Dat is het natuurlijk helemaal niet, vanochtend lag ik nog bijna onder een dikke Steenkorrel die door de binnenstad scheurde, andere keren wordt je naar de gallemiezen gesnerptoetert door een snorsnertfiets of er duikelt weer een domme toerist voor je neus op…! Levensgevaarlijk.

Nevertheless, we can’t all live in Amsterdam, and the frustrations of sharing the road with me do not change the facts: You are in a car, and I am not. You are protected from collisions by airbags, fenders, and a steel cage; I’m not. You are piloting a one-ton pile of steel; I am piloting something that weighs as much as a dog. (Not even a big dog — we’re talking Welsh Corgi, here.)

Je kan het hele stuk lezen op Graigslist of op de blog van Henry.

NB Over honden en fietsen gesproken. De foto is van de eerste herfstige dagen in 2009, om droog thuis te komen gaat Sezer met z’n lamme pootjes onder het zeil, neus naar buiten om te ruiken waar we zijn. Het wordt tijd dat ik de huif weer eens uit de berging ga halen, dan kan hij ook naar buiten kijken.