Weer bloggen

Weer bloggen

Pas na een tijdje kreeg ik het door, dat de radiostilte op m’n Journal al een tijdje duurde. Die stilte was niet bewust zo ingezet, het gebeurde opeens. Het kwam niet door gebrek aan inspiratie, maar gewoon doordat ik er geen tijd voor had gemaakt. Ik heb het druk op de zaak en de tijd die ik over heb vul ik met vrienden en uitrusten. Die inspiratie heb ik genoeg, er zijn veel dingen in m’n leven waarbij in m’n hoofd het Journal lampje gaat branden.

Een lamp die al een tijdje aanstaat, is de Sezerlamp. Het wordt tijd weer een over hem te schrijven na de verontrustende berichten van vorig jaar. Dat ik tijdje niet over hem schreef, had wel te maken met angst. Ik kan eerlijk zeggen dat het niet goed met hem gaat de afgelopen maanden. Hij zwalkt meer dan ooit, kan eigenlijk niet langer dan een half uurtje rondlopen en zakt af en toe finaal door z’n achterpoten. Natuurlijk hij is ook al bijna tien jaar oud, maar het verzwakken van de achterste spieren eist ontegenzeggelijk zijn tol.
Lees “Weer bloggen” verder

Dag Şükür, hoşça kal…

Dag Şükür, hoşça kal...

“Môgge bakker”, “Môgge buurman, moet je nog een kat, anders moetie een spuitje.” “Ach bakker, echt? Nou kom maar dan.” Zo moet het een beetje zijn begonnen, Şükür zoals we haar later zijn gaan noemen, kwam aanlopen bij een bakker in de Rivierenbuurt, schuw en schichtig. De oude meneer, vaste klant bij de bakker, nam haar in huis en verzorgde haar met liefde. Een klein jaar later stierf de meneer, de hospes van mijn zus. De kat kroop onder de kast en viel alles aan wat bewoog, inclusief de hospita en haar kleinkinderen. Toen m’n zus op 19 juni 2000 de trap af kwam vertelde de hospita dat de kat binnenkort een spuitje zou krijgen. Opnieuw zat er een engeltje op haar schouder, m’n zus belde mij of ik haar als-je-be-lieft wilde opnemen. Tegen de zus zeg je geen nee, bovendien dacht ik Nafisa, mijn enige kat in die tijd er blij mee te maken, een maatje erbij. Nafisa was haar broer kort daarvoor verloren. Op een avond kwam hij niet meer terug, Faisu, aangemonsterd op de grote vaart hield ik mezelf en Nafisa altijd voor, maar een ongeluk in de bouw kon ook. Lees “Dag Şükür, hoşça kal…” verder